قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ١٨١ - حواشى و توضيحات
٩٢ س ٥- ٦. نيز رش: حواشى مربوط بصفحه ٥٧ س ٣ ببعد قراضه طبيعيات.
ص ٨٥ س ٧- «باضافت»، يعنى بنسبت. در مقولات عشر، مقوله اضافت را بمقوله نسبت نيز تعبير كنند.
ص ٨٧ س ٣ ببعد- «سخن اندر صوت و انواع و اسباب او بسيار است»، راجع بمبحث صوت (آواز) و انواع آن نزد قدما، رش: رسائل اخوان الصفا ج ٢ ص ٣٤٠ و ٣٤٤- ٣٤٥ و ج ٣ ص ١٠٣ و بعد؛ اشعرى؛ مقالات الاسلاميّين ج ٢ ص ٤٢٥ و ٤٢٦ و بعد؛ كتاب الهوامل و الشوامل از ابو حيّان توحيدى و ابو على مسكويه (چاپ مصر ١٣٧٠ هجرى) ص ٢١- ٢٢ و ص ٣٦٦- ٣٦٧؛ طبيعيات كتاب الشفاء ص ٣٠٤ ببعد؛ آقاى دانا سرشت، ترجمه علم النفس كتاب الشفاء ص ٦٧؛ ابن سينا، كتاب النفس على سنة الاختصار، ص ٤٢؛ كتاب النجاة ص ١٥٩؛ حكيم ناصر، جامع الحكمتين ص ٩١ و ص ٢٢٠؛ نظامى عروضى سمرقندى، چهار مقاله (چاپ ليدن ١٣٢٧ هجرى) ص ٧؛ افضل الدين كاشانى، مصنفات ص ٤١٦ و ص ٤٢٠- ٤٢١.
شيخ رئيس در طبيعيات دانشنامه گويد (ص ٨٥- ٨٦): «و امّا شنيدن مر آواز را بود، و آواز از موج زدن هوا بود بسبب جنبانيدنى درشت زود كه او را افتد، كه بجهد از ميان دو جسم كه يك بر ديگر زنند، جستنى سخت بشتاب موج ورا؛ يا اندر جهد اندر ميان جسمى كه او را بشكافد اندر جستنى سخت بشتاب، تا اندر وى موج افتد و آن موج پهن باز شود بشتاب سخت، چون بگوش رسد آن هوا را كه اندرون گوش ايستاده بود