و آن آنست كه‌ [١] همى‌خواهد [٢] كه هرچ اندر جهان انواع علومست نزديك خويش حصر كند و آنگاه تميز صائب‌ [٣] برو [٤] گمارد تا آنچ‌ [٥] از طرف‌ [٦] و نوادرست خويشتن را [٧] حاصل كند تا بدان او را استمتاع و سعادت دو [٨] جهانى باشد و خداى جلّ و علا او را توفيق دهاد [٩] بر آن‌ [١٠] و چون اندر مجلس شريف ادام اللّه رفعته‌ [١١] حديث طبيعيات و كتب ارسطاطاليس اندرين باب همى‌رفت‌ [١٢] بفرمود اين خادم را تا كتابى كند [١٣] اندر مسائل‌ [١٤] طبيعى بر طريق‌ [١٥] سؤال و جواب بپارسى تا فايده آن عام باشد اين خادم‌

[١] - در نسخه م: «كى» غالبا بنا بر رسم الخط قديم بجاى «كه» آمده است و ما براى التزام بوحدت املاء همه جا آن را بصورت «كه» آورديم.

[٢] - چنين است در نسخه ت. م و س ميخواهد.

[٣] - ت: صيانه خويش را بدان. س: صايب خويشتن بر. كلمه تميز در هر سه نسخه بهمين صورت است نه باملاء تمييز كه اصل آنست.

[٤] - ت: صيانه خويش را بدان. س: صايب خويشتن بر. كلمه تميز در هر سه نسخه بهمين صورت است نه باملاء تمييز كه اصل آنست.

[٥] - در جميع موارد در نسخه ت و س هر چه بجاى هرچ و آنچه بجاى آنچ آمده است.

[٦] - س: از طوق طرف.

[٧] - س: براى خويش.

[٨] - چنين است در نسخه س. م و ت: آن.

[٩] - ت: دهد. س: رفيق كناد.

[١٠] - م علامتى بصورت ه (آخر) افزوده است.

[١١] - چنين است در نسخه ت و س. م: شرفه.

[١٢] - س: ميرفت.

[١٣] - س: سازد.

[١٤] - در نسخه م و ت: مسائل و در آن نسخه‌ها تقريبا همه جا همين رسم الخط ديده ميشود.

[١٥] - س: طبق.