تعريف: شناساندن. «وَ يُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَها لَهُمْ» محمد: ٦. «فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ‌ عَرَّفَ‌ بَعْضَهُ» تحريم: ٣.

تعارف: شناختن همديگر. از باب تفاعل و بين الاثنين است‌ «وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ‌ لِتَعارَفُوا» حجرات:

١٣. «كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنَ النَّهارِ يَتَعارَفُونَ‌ بَيْنَهُمْ» يونس: ٤٥. آيه صريح است در اينكه روز قيامت مردم همديگر را ميشناسند.

اعتراف: اقرار. «اعْتَرَفَ‌ بِالشَّىْ‌ءِ»:

«اقْرَبَهُ عَلى نَفْسِهِ» مثل‌ «وَ آخَرُونَ‌ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ» توبه ١٠٢. «فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ» ملك: ١١.

عرفات‌: «فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ‌ عَرَفاتٍ‌ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ ...» بقره: ١٩٨.

عرفات بيابانى است در دوازده ميلى (چهار فرسخى) مكّه و آن محل وقوف حاجيان است كه روز نهم ذو الحجة از ظهر تا غروب در آن وقوف ميكنند چنانكه مشعر الحرام (مزدلفه) بيابانى است ميان عرفات و منى در دو فرسخى مكّه تقريبا و آن نيز محلّ وقوف در شب دهم ذو الحجة است. و هر دو فقط يكبار در كلام اللّه آمده‌اند.

ناگفته نماند: عرفات مفرد است بر وزن جمع در اقرب از مصباح نقل كرده كه اعراب آن مثل اعراب مؤمنات و مسلمات است.

اعراف: جمع عرف (بر وزن قفل) و آن بمعنى يال اسب، كاكل خروس، و قسمتهاى بلند كوه و تپّه است در اقرب گفته: «أَعْرَافُ‌ الرِّياحِ و السّحابِ:

أَوَائِلُهَا وَ أَعَالِيهَا».

در آيه‌ «وَ بَيْنَهُما حِجابٌ وَ عَلَى‌ الْأَعْرافِ‌ رِجالٌ» اعراف: ٤٦. الف و لام عوض از مضاف اليه است تقديرش چنين ميباشد: «و على اعراف الحجاب رجال» يعنى ميان اهل بهشت و آتش حائلى است و بر بلنديهاى آن حائل مردانى است.