«سَئَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ عَنْ‌ طَعَامِ‌ أَهْلِ الْكِتَابِ وَ مُنَاكَحَتِهِمْ حَلَالٌ هُوَ؟ قَالَ نَعَمْ قَدْ كَانَتْ تَحْتَ طَلْحَةَ يَهُودِيَّةٌ».

٢- در حديث محمد بن مسلم آمده كه:

«عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ سَئَلْتُهُ عَنْ نِكَاحِ الْيَهُودِيَّةِ وَ النَّصْرَانِيَّةِ؟ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِهِ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّهُ كَانَتْ تَحْتَ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ يَهُودِيَّةٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ».

٣- در روايت معاوية بن وهب از حضرت صادق عليه السّلام هست، در خصوص مرديكه زن يهودى يا نصرانى را تزويج ميكند فرمود: وقتيكه زن مسلمان پيدا كرد يهودى و نصرانى را چه ميكند؟! گفتم: دلش ميخواهد. فرمود: اگر چنين كند پس آن زن را از شرب خمر و خوردن گوشت خوك نهى كند. بدان او را در دينش غضاضتى است.

رواياتيكه دلالت بر تحريم دارند بعضى از آنها بقرار ذيل است:

١- زراره گويد: از امام باقر عليه السّلام از آيه: وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ‌ سؤال كردم فرمود: آن منسوخ است با «وَ لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ». روايت بنا بر آنكه ابراهيم بن هاشم ثقه باشد صحيح است. و فقها، قول او را تلقى بقبول كرده‌اند و آنگهى از تفسير قمى روشن است كه على بن ابراهيم پدرش ابراهيم را توثيق فرموده است. (ابراهيم بن هاشم از بزرگان اماميّه است).

در الميزان ذيل اين روايت فرموده اين مشكل است زيرا كه آيه‌ لا تُمْسِكُوا پيش از آيه‌ وَ الْمُحْصَناتُ‌ نازل شده،