مراد از طهر انقطاع خون حيض است و از آيه بدست ميايد كه مقاربت بعد از انقطاع و قبل از غسل جايز است اهل كوفه بجز حفص «يطّهّرن» را با تشديد طاء و هاء خوانده‌اند كه بمعنى اغتسال است يعنى از زنان در حال حيض دورى كنيد و با آنها مقاربت نكنيد تا از خون پاك شوند يا غسل كنند، بعضى آنرا وضو معنى كرده‌اند.

در مفردات گفته: طهارت دو قسم است: طهارت جسم و طهارت نفس و عامّه آيات قرآن بطهارت نفس حمل شده است.

طهور: يكدفعه مصدر است بمعنى پاكى چنانكه نقل شد و اهل لغت تصريح كرده‌اند و يكدفعه وصف است مثل‌ «وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً» فرقان: ٤٨. طهور را در آيه پاك و پاك كننده گفته‌اند چون شى‌ء يكدفعه پاك است ولى پاك نميكند مثل لباس آب انار و غيره و يكدفعه پاك است و پاك ميكند مثل آب كه پاك است و نجاسات را نيز پاك ميكند رجوع شود به مجمع و غيره. شايد افاده اين معنى از صيغه مبالغه بودن آن باشد چنانكه در نهايه و شيخ طوسى در خلاف گفته است.

دفعه سوّم اسم است و آن آبى است كه با آن تطهير ميشود مثل فطور بآنچه با آن افطار ميشود و وقود بآنچه با آن آتش افروخته ميشود «مَا عِنْدِى‌ طَهُورٌ أَتَطَهَّرُ بِهِ» در نزدم آبى نيست تا تطهير كنم و درباره‌ «شَراباً طَهُوراً» صحبت خواهد شد.

تطهّر: از باب تفعل بمعنى پاك شدن است فعل آن اطهر (با تشديد) نيز آيد كه در اصل تطهر بوده تاء در طاء ادغام شده و براى رفع محذور ابتدا بسكون همزه باولش آمده است‌ «فَإِذا تَطَهَّرْنَ‌ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ» بقره: ٢٢٢. «وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا» مائده: ٦. ناگفته نماند معناى اولى در هر دو پاك شدن است ولى سبب پاك شدن اغتسال است پس غسل موجب طهارت باطنى است.