«عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ قَالَ: سَئَلْتُهُ عَنِ الْحَائِضِ تَرَى‌ الطُّهْرَ، أَ يَقَعُ فِيهَا زَوْجُهَا قَبْلَ أَنْ تَغْتَسِلَ؟ قَالَ: لَا بَأْسَ وَ بَعْدَ الْغُسْلِ أَحَبُّ إِلَيَّ».

نقل از وسائل ابواب حيض باب ٢٧.

«خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ‌ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها» توبه: ١٠٣. ظاهرا هر دو خطاب بحضرت رسول صلى اللّه عليه و آله است يعنى: تو بواسطه صدقه آنها را تطهير و تزكيه ميكنى. بعضى احتمال داده‌اند كه فاعل‌ تُطَهِّرُهُمْ‌ صدقه باشد يعنى:

صدقه آنها را پاك ميكند ولى سياق آيه مخصوصا ضمير «بِها» دليل قول اول است.

تطهير: پاك كردن و تزكيه نمو دادن است مثل مريض كه اول مرض را از بين مى‌برند سپس تقويتش ميكنند از آيه بدست ميايد كه اداى صدقه دو اثر دارد يكى پاك شدن از گناهان مثل‌ «إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ» هود: ١١٤. دومى آمدن بركت و خير و اين هر دو بوسيله خداست ولى چون اخذ صدقه بآنحضرت محوّل شده دو فعل اخير نيز بوى نسبت داده شده است. بنظر بعضى‌ «تُزَكِّيهِمْ» نسبت دادن آنحضرت است آنها را بزكوة و تزكيه. ولى اين بعيد است.

«وَ عَهِدْنا إِلى‌ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ‌ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ» بقره: ١٢٥. در الميزان فرموده: تطهير بيت يا خالص و آماده كردن آن براى عبادت است و يا پاك كردن از كثافات ميباشد كه در اثر عدم مبالات مردم عارض ميشود.

بنظر نگارنده احتمال اول صحيح است كه آندو بزرگوار بانى بيت‌اند و قبل از آندو بيتى وجود نداشت تا از كثافات پاكش كنند مگر آنكه بگوئيم:

بيت از بناهاى انبياء ديگر است در افتاده و كثيف شده بود كه آندو بزرگوار بتعمير و تطهيرش مأمور شدند ولى آماده كردن بهتر است.

«وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ. وَ ثِيابَكَ‌ فَطَهِّرْ. وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ» مدثر: ٣- ٥. ظاهرا تطهير ثياب تطهير معمولى است يعنى‌