قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٣٥
كلمه و همچنين جاهل و بدخلق موذى گفتهاند.
در نهج البلاغه خطبه ٢٣١ در وصف زمان فرموده:
«فَتَاهُمْ عَارِمٌ».
يعنى جوانانشان بدخلق است در نهايه در- باره عاقر ناقه صالح آمده:
«فَانْبَعَثَ لَهَا رَجُلٌ عَارِمٌ».
يعنى مرد خبيث و شريرى براى كشتن آن ناقه بپاخاست.
و نيز نقل شده: مردى بابى بكر گفت:
«عَارَمْتُ غُلَاماً بِمَكَّةَ فَعَضَّ أُذُنِي فَقَطَعَ مِنْهَا».
يعنى در مكه با پسرى مخاصمه كردم گوش مرا بدندان گرفت و قسمتى از آنرا بريد.
بايد «سَيْلَ الْعَرِمِ» بدين معانى باشد يعنى منهدم كننده، طغيان كننده. در مجمع از ابن اعرابى آنرا سيل طاقت فرسا نقل كرده است.
سيل عرم كه آباديهاى قوم سباء را منهدم و آنها از هستى ساقط نمود يكى از مشهورات تاريخ است، در دائرة المعارف وجدى و غيره نقل شده است نام سدّيكه سيل آنرا منهدم كرد سدّ مأرب از آن قوم سباء بود و آن ميان دو كوه بلق بنا شده و از همه سدّها پر آبتر بود. در تفسير برهان و الميزان از كافى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه درباره قوم سباء فرمود:
آنها مردمى بودند، قريههاى متصل بهم داشتند، نهرهاى روان و اموال داشتند، نعمتهاى خدا را كفران كردند عافيتيكه داشتند تغيير دادند خداوند نعمت آنها را تغيير داد «إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ» خداوند سيل عرم را بر آنها فرستاد قريههايشان را پراكنده و ديارشان را خراب نمود.
اموالشان را از بين برد و دو باغ آنها را بدو باغيكه ميوه تلخ و شوره گز و اندكى كنار داشت تبديل نمود بعد فرمود: «ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ».
راجع بجزئيات سدّ مأرب بفرهنگ قصص قرآن تأليف آقاى صدر بلاغى ماده «سباء» رجوع شود كه راجع بنقشه و جريان آن و كاوش باستان شناسان بتفصيل سخن گفته شده است.