در لغت آمده: «عَبَرَ الرُّؤْيَا عَبْراً و عِبَارَةً: فَسَّرَهَا» يعنى اى بزرگان قوم درباره خواب من اظهار رأى كنيد اگر ميتوانيد خواب را تفسير كنيد و آنرا بواقع عبور دهيد، تعبير و عبر هر دو بيك معنى است.

«لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى‌ حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي‌ سَبِيلٍ حَتَّى‌ تَغْتَسِلُوا» نساء: ٤٣.

«عابِرِي» در اصل «عابرين» است در اثر اضافه نونش ساقط شده اگر مراد از صلوة نماز باشد مراد از عابِرِي سَبِيلٍ‌ مسافر است يعنى در حال مستى و در حال جنابت نماز نخوانيد مگر آنكه در سفر باشيد كه با تيمّم ميتوانيد بخوانيد و اگر مراد مواضع صلوة و مساجد باشد يعنى بمساجد در حال مستى وارد نشويد و نيز در حالت جنابت مگر آنكه بصورت عبور از درى بدرى باشد (جوامع الجامع) بنظر من احتمال اول قوى است. كه ذيل آيه مطلب را روشن ميكند و قيد عدم وجدان آب در سفر نيز از ذيل معلوم ميشود.

عبس: (بر وزن فلس) روترش كردن. «عبس وجهه عبسا و عبوسا:

كلح» لازم و متعدى هر دو آمده است.

«عَبَسَ‌ وَ تَوَلَّى أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى‌» عبس:

١ و ٢. رو ترش كرد و اعراض و بى‌اعتنائى كرد كه نابينا پيش او آمد. «ثُمَّ نَظَرَ.