نظير اين آيه است آيه: «فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً» نساء: ١٦٠. اين آيه نيز روشن ميكند كه اين محرّمات در اصل حلال بوده و بواسطه ظلمشان بر يهود حرام شده‌اند و شايد اين آيه از آيه اول اعم باشد. بايد ديد مراد از اين ناخنداران چيست؟

از ابن عباس و سدّى و غيره نقل شده: مراد حيوانى است كه سم‌اش يكى است و شكاف ندارد مثل شتر و شتر مرغ و اردك و غاز (مجمع) از مجاهد نقل شده مراد هر چهار پائى است كه سم شكافته نيست و سم شكافتگان را يهود ميخورند. و از ابن زيد نقل شده كه مراد شتر است.

در تورات فعلى سفر لاويان باب يازدهم بطور قاعده كلى هر شكافته سم و نشخوار كننده حلال شمرده شده ولى شتر را تحريم كرده كه نشخوار ميكند ولى شكافته سم نيست و ونك (حيوانى است مثل گربه بعضى آنرا گوسفند بنى اسرائيل گويند) نشخوار ميكند ولى شكافته سم نيست ايضا خرگوش و خوك كه اولى سم شكافته نيست و دومى نشخوار نميكند.

ولى از اينها فقط شتر داخل در ما نحن فيه است.

ناگفته نماند: گوسفند و گاو داخل در اين تحريم نيست زيرا جمله‌ «وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ ...» نشان ميدهد فقط پيه آندو بر يهود حرام شده است.

مى‌ماند شتر و قسمت ديگرى از طيّبات و ناخنداران. يهود ميگفتند:

اين محرّمات در اصل شريعتها حرام بودند و در اثر گناهان بر ما حرام نشده‌اند قرآن در جواب آنها فرموده:

هر طعام پيش از نزول تورات بر بنى- اسرائيل حلال بوده مگر آنچه اسرائيل بر خود حرام كرده بود تورات را بياوريد و بخوانيد تا صدق اين سخن روشن شود «كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى‌ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا