قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٥٧
«طُوىً» بيان است از «بِالْوادِ» و چون محل آمدن وحى بموسى است قهرا قسمتى از صحراى سينا ميباشد. در اقرب الموارد گويد: طوى بكسر و ضم (ط) واديى است در شام منصرف و غير منصرف آيد.
طىّ: پيچيدن. «طَوَى الصحيفَةَ طَيّاً: نقيض نشرها». «يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْداً عَلَيْنا إِنَّا كُنَّا فاعِلِينَ» انبياء: ١٠٤. روزى آسمان را مىپيچيم همانطور كه طومار نوشتهها را مىپيچند و خلقت را مانند اول از سر ميگيريم اين وعده بر ما است و حتما خواهيم كرد. تركيب آيه در «سجل» گذشت.
همچنين است آيه «وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ» زمر: ٦٧. زمين بالكليه مقبوض و مسخر خداست در روز قيامت و آسمانها با قدرت او پيچيده خواهد شد.
بقرينه آيات ديگر مراد از پيچيده شدن آسمانها انقباض آنها و مبدّل شدن بچيز ديگر است بآيات زير توجه كنيم:
«يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ» ابراهيم: ٤٨. «تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ» شورى:
٥. ايضا آيات «السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ» مزمل: ١٨. «إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ» انفطار: ١. «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ» انشقاق: ١.
طيب: دلچسبى. طبع پسندى.
«طَابَ الشَّيْءُ طَيْباً» يعنى دلچسب و طبع پسند شد راغب گويد: اصل طيّب آنست كه حواسّ از آن لذّت ميبرند و نفس از آن لذّت ميبرد. و پاك كردن را استطابه گويند كه پاك كردن چيزى سبب دلچسبى آنست. نقيض طيّب خبيث است.
«فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ» نساء: ٣. از زنان آنكه دلبخواه و مورد پسند شماست نكاح كنيد. «سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها» زمر: ٧٣.
سلام بر شما بواسطه ايمان و عمل