قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٥٢
«وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ» حج: ٢٩. مراد طواف معمولى بدور كعبه است كه هفت شوط با شرايط مخصوصى است.
«وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ» بقره: ١٢٥. «وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْقائِمِينَ» حج: ٢٦. بقرينه «الْعاكِفِينَ» و «الْقائِمِينَ» ميتوان فهميد كه مراد «الطّائفين» كسانىاند كه از شهرهاى ديگرى براى زيارت ميايند چنانكه راغب نيز چنين گفته و از سعيد بن جبير نقل شده است، در اين صورت مراد از عاكفين و قائمين اقامت كنندگان در مكّهاند و اينكه اكثر مفسّران طائفين را طواف كنندگان گفتهاند درست بنظر نميايد يعنى: خانه مرا پاك گردان هم براى اهل مكه و هم براى اهل آفاق. در اقرب گويد:
«طاف فى البلاد: جال و سار».
«أَنْ تَقُولُوا إِنَّما أُنْزِلَ الْكِتابُ عَلى طائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنا» انعام: ١٥٦.
مراد دو طائفه يهود و نصارىاند. «طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ» نور: ٥٨. گفتهاند: مراد از طوّافون خدمتكاران است ولى صدر آيه نشان ميدهد كه اطفال نيز بدان داخلاند و غرض از طواف رفت و آمد ميباشد.
طوفان: هر حادثه محيط بانسان ولى در آبيكه بحد اعلاى كثرت رسيده، متعارف شده است زيرا طوفانيكه قوم نوح را فرا گرفت آب بود (مفردات) لذاست كه آن در اقرب الموارد: باران شديد، آب غالب كه هر چيز را فرا ميگيرد، شدت تاريكى شب، مرگ عمومى، قتل عام، سيل غرق كننده و ... آمده است قول مجمع نيز نظير اقرب است.
«فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ» عنكبوت: ١٤. غرض از طوفان طغيان آب و طوفان حضرت نوح عليه السّلام است درباره اين طوفان «نوح» صحبت خواهد شد.
«فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ ...» اعراف: ١٣٣.