بر اينكه بر همه آنها روزه واجب بوده دلالت ندارد. قرآن معين نكرده مراد از اين امم كدام‌اند. تورات و انجيل فعلى از وجوب صوم خالى‌اند و فقط آنرا مدح ميكنند. مع الوصف يهود و نصارى روزهاى معيّنى از سال را باشكال مختلف روزه ميگيرند مثل روزه از گوشت، روزه از شير، روزه از اكل، و شرب، و در قرآن حكايت روزه زكريا از سخن گفتن هكذا روزه مريم از سخن گفتن نقل شده است.

بلكه روزه عبادتى است از غير ارباب اديان نيز نقل شده چنانكه از مصر قديم و يونان قديم و رومانى‌ها منقول است بت پرستان هند تا بامروز روزه ميگيرند. (تمام شد).

بايد دانست درباره صوم زكريا از سخن گفتن در قرآن مطلبى نيست بلكه خداوند سه روز قدرت سخن گفتن را از وى سلب كرده چنانكه در آيه ٤١ سوره آل عمران و ١٠ سوره مريم مذكور است و آن علامت استجابت دعاى زكريا در خصوص فرزند خواستن بود بر خلاف جريان مريم كه صريحا فرموده‌ «فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ‌ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا» مريم: ٢٦.

از روزه صمت كه راجع بمريم در آيه فوق نقل شده بدست ميايد كه چنين روزه‌اى در بنى اسرائيل بوده است و آن كاملا عقلى است كه شخص چند روز مثلا دم از سخن فرو بندد و در مقابل فكر بكند. سكوت توأم با فكر معانى بسيارى بانسان ميفهماند چنانكه بيتوته حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در غار حراء ظاهرا شبيه آن بوده است:

سكوت توأم با تفكّر.

در الميزان از آيه شريفه استظهار شده كه چنين صومى در بنى اسرائيل مستحب بوده. در مجمع از جبائى نقل شده كه خدا مريم را بچنان نذرى امر كرد و الا جايز نبود كه بدون نذر بگويد نذر كرده‌ام.

در اسلام صوم صمت تشريع نشده بلكه حرام است رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده:

«وَ لَا صَمْتَ يَوْماً إِلَى اللَّيْلِ‌