‌
١١ قاعده احترام مال مردم
مقصود از احترام مال مردم، مصونيت اموال آنان از تصرف و تعدى است؛ بدين معنا كه اولا تعدى و تجاوز نسبت به آن‌ها جايز نيست و ثانيا در فرض وقوع تعدى و تجاوز، متجاوز، مسئول و ضامن است.
١. مستندات قاعده
الف) بناى عقلا
بى‌ترديد، مفاد اين قاعده از احكام امضايى اسلام است، نه تأسيسى؛ چرا كه زندگى عقلا و خردمندان بر اين امر بنياد گرديده و براى هيچ كس جاى انكار نيست و به طور كلى، بنيان مالكيت بر اين امر مبتنى است. بنابراين روايات و مستندات نيز مؤيد همين بناى عقلايى‌اند.
ب) روايات
١. امام باقر (ع) از رسول اللّه (ص) نقل كرده كه آن حضرت فرموده است: «سباب المؤمن فسوق، و قتاله كفر و اكل لحمه معصية و حرمة ماله كحرمة دمه»؛ [١] يعنى ناسزا گفتن به مؤمن فسق است و جنگ با او كفر است و خوردن گوشت او معصيت است و احترام مال او همانند‌

[١] وسائل الشيعة، ج ٨، ص ٥٩٩، حديث ١٢وعوالى اللآلى ج ٣، ص ٤٧٣.