الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٥ ص
(٢)
٣٣ ص
(٣)
٦٥ ص
(٤)
١٠١ ص
(٥)
١٣٩ ص
(٦)
١٧٣ ص
(٧)
٢١١ ص
(٨)
٢٦٣ ص
(٩)
٢٩٧ ص
(١٠)
٥ ص
(١١)
٧ ص
(١٢)
٩ ص
(١٣)
١٥ ص
(١٤)
١٦ ص
(١٥)
١٩ ص
(١٦)
٢١ ص
(١٧)
٢٥ ص
(١٨)
٢٩ ص
(١٩)
٣٣ ص
(٢٠)
٣٥ ص
(٢١)
٧٠ ص
(٢٢)
٧١ ص
(٢٣)
٧٢ ص
(٢٤)
٧٣ ص
(٢٥)
٧٤ ص
(٢٦)
٧٥ ص
(٢٧)
٧٦ ص
(٢٨)
٧٧ ص
(٢٩)
٧٨ ص
(٣٠)
٦٥ ص
(٣١)
٧٩ ص
(٣٢)
٩٠ ص
(٣٣)
٩١ ص
(٣٤)
٩٢ ص
(٣٥)
٩٣ ص
(٣٦)
٩٤ ص
(٣٧)
٩٥ ص
(٣٨)
٩٦ ص
(٣٩)
٩٧ ص
(٤٠)
٩٨ ص
(٤١)
٩٩ ص
(٤٢)
١٥٠ ص
(٤٣)
١٥١ ص
(٤٤)
١٥٢ ص
(٤٥)
١٠١ ص
(٤٦)
١٥٣ ص
(٤٧)
١٥٤ ص
(٤٨)
١٥٥ ص
(٤٩)
١٥٦ ص
(٥٠)
١٥٧ ص
(٥١)
١٥٨ ص
(٥٢)
١٥٩ ص
(٥٣)
١٦٠ ص
(٥٤)
١٦١ ص
(٥٥)
١٦٢ ص
(٥٦)
١٦٣ ص
(٥٧)
١٦٤ ص
(٥٨)
١٦٥ ص
(٥٩)
١٦٦ ص
(٦٠)
١٦٧ ص
(٦١)
١٦٨ ص
(٦٢)
١٦٩ ص
(٦٣)
١٩٠ ص
(٦٤)
١٩١ ص
(٦٥)
١٩٢ ص
(٦٦)
١٩٣ ص
(٦٧)
١٩٤ ص
(٦٨)
١٩٥ ص
(٦٩)
١٩٦ ص
(٧٠)
١٣٩ ص
(٧١)
١٩٧ ص
(٧٢)
١٩٨ ص
(٧٣)
١٩٩ ص
(٧٤)
٢١٠ ص
(٧٥)
٢١١ ص
(٧٦)
٢١٢ ص
(٧٧)
٢١٣ ص
(٧٨)
٢١٤ ص
(٧٩)
٢١٥ ص
(٨٠)
٢١٦ ص
(٨١)
٢١٧ ص
(٨٢)
٢١٨ ص
(٨٣)
٢١٩ ص
(٨٤)
٢٥٠ ص
(٨٥)
٢٥١ ص
(٨٦)
٢٥٢ ص
(٨٧)
٢٥٣ ص
(٨٨)
٢٥٤ ص
(٨٩)
٢٥٥ ص
(٩٠)
١٧٣ ص
(٩١)
٢٥٦ ص
(٩٢)
٢٥٧ ص
(٩٣)
٢٥٨ ص
(٩٤)
٢٥٩ ص
(٩٥)
٢٩٠ ص
(٩٦)
٢٩١ ص
(٩٧)
٢٩٢ ص
(٩٨)
٢٩٣ ص
(٩٩)
٢٩٤ ص
(١٠٠)
٢٩٥ ص
(١٠١)
٢٩٦ ص
(١٠٢)
٢٩٧ ص
(١٠٣)
٢٩٨ ص
(١٠٤)
٢١١ ص
(١٠٥)
٢٩٩ ص
(١٠٦)
٣٥٠ ص
(١٠٧)
٣٥١ ص
(١٠٨)
٣٥٢ ص
(١٠٩)
٣٥٣ ص
(١١٠)
٣٥٤ ص
(١١١)
٣٥٥ ص
(١١٢)
٣٥٦ ص
(١١٣)
٢٦٣ ص
(١١٤)
٣٥٧ ص
(١١٥)
٣٥٨ ص
(١١٦)
٣٥٩ ص
(١١٧)
٧٠٠ ص
(١١٨)
٧٠١ ص
(١١٩)
٧٠٢ ص
(١٢٠)
٧٠٣ ص
(١٢١)
٧٠٤ ص
(١٢٢)
٧٠٥ ص
(١٢٣)
٧٠٦ ص
(١٢٤)
٧٠٧ ص
(١٢٥)
٧٠٨ ص
(١٢٦)
٧٠٩ ص
(١٢٧)
٧١٠ ص
(١٢٨)
٢٩٧ ص
(١٢٩)
٧١١ ص
(١٣٠)
٧١٢ ص
(١٣١)
٧١٣ ص
(١٣٢)
٧١٤ ص
(١٣٣)
٧١٥ ص
(١٣٤)
٧١٦ ص
(١٣٥)
٧١٧ ص
(١٣٦)
٧١٨ ص
(١٣٧)
٧١٩ ص
(١٣٨)
٧٢٠ ص
(١٣٩)
٧٢١ ص
(١٤٠)
٧٢٢ ص
(١٤١)
٧٢٣ ص
(١٤٢)
٧٢٤ ص
(١٤٣)
٧٢٥ ص
(١٤٤)
٧٢٦ ص
(١٤٥)
٧٢٧ ص
(١٤٦)
٧٢٨ ص
(١٤٧)
٧٢٩ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ١١٧

بإظهاره زهده في الخلافة، فطولوا غيبته إلى ما بعد الشورى، ثم اخترعوا قصة قبول عثمان بالإستقالة نزولاً تحت رغبة طلحة، ومبادرة طلحة للبيعة ثقة منه بعثمان، أو تسليماً لاختيار أهل الشورى..

وبذلك تتكدس الفضائل للرجلين، فإن الموقف دقيق، ويحتاج إلى ذلك، وإلى اكثر منه، والله هو العالم..

صهيب يصلي بالناس:

وقد جعل عمر إمامة الصلاة في أيام الشورى لصهيب، الذي كان عبداً رومياً..

ونقول:

فإذا كان أبو بكر قد صلح للخلافة، لأنه قد صلح لإمامة الصلاة حسب زعمهم. بل ورد ذلك على لسان عمر نفسه، فلماذا لم يجعل عمر صهيباً إماماً من بعده، ما دام أنه يراه أهلاً لإمامة المسلمين في صلاتهم اليومية، كما أنه أوصى بأن يصلي عليه بعد موته صهيب نفسه.

فهل كان هو الأصلح لصلاة الجنازة، وللصلوات الخمس من الستة، ومن سلمان، وأبي ذر، والمقداد، وابن مسعود، والعباس و.. و..

ولعلك تقول: إن الإمامة في قريش، كما رووه عن رسول الله (صلى الله عليه وآله)، وصهيب فاقد لشرط الإمامة، لأنه عبد رومي..

فنجيب: إن عمر بن الخطاب قد أسقط شرط القرشية حين قال: لو