الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٧ ص
(٢)
٤١ ص
(٣)
٨٥ ص
(٤)
١١٧ ص
(٥)
١٤٥ ص
(٦)
١٧٥ ص
(٧)
٢٠٧ ص
(٨)
٢٢٧ ص
(٩)
٢٥٧ ص
(١٠)
٢٩١ ص
(١١)
٣٢٧ ص
(١٢)
٧ ص
(١٣)
٩ ص
(١٤)
١٤ ص
(١٥)
١٦ ص
(١٦)
١٧ ص
(١٧)
٢٠ ص
(١٨)
٢١ ص
(١٩)
٢٢ ص
(٢٠)
٢٦ ص
(٢١)
٢٨ ص
(٢٢)
٩٠ ص
(٢٣)
٩١ ص
(٢٤)
٩٢ ص
(٢٥)
٩٣ ص
(٢٦)
٩٤ ص
(٢٧)
٤١ ص
(٢٨)
٩٥ ص
(٢٩)
٩٦ ص
(٣٠)
٩٧ ص
(٣١)
٩٨ ص
(٣٢)
٩٩ ص
(٣٣)
١٤٠ ص
(٣٤)
١٤١ ص
(٣٥)
١٤٢ ص
(٣٦)
١٤٣ ص
(٣٧)
١٤٤ ص
(٣٨)
١٤٥ ص
(٣٩)
١٤٦ ص
(٤٠)
١٤٧ ص
(٤١)
١٤٨ ص
(٤٢)
١٤٩ ص
(٤٣)
١٦٠ ص
(٤٤)
١٦١ ص
(٤٥)
١٦٢ ص
(٤٦)
١٦٣ ص
(٤٧)
١٦٤ ص
(٤٨)
٨٥ ص
(٤٩)
١٦٥ ص
(٥٠)
١٦٦ ص
(٥١)
١٦٧ ص
(٥٢)
١٦٨ ص
(٥٣)
١٦٩ ص
(٥٤)
١٧٠ ص
(٥٥)
١٧١ ص
(٥٦)
١٧٢ ص
(٥٧)
١٧٣ ص
(٥٨)
١٧٤ ص
(٥٩)
١٧٥ ص
(٦٠)
١١٧ ص
(٦١)
١٧٦ ص
(٦٢)
١٧٧ ص
(٦٣)
١٧٨ ص
(٦٤)
١٧٩ ص
(٦٥)
٢٠٠ ص
(٦٦)
٢٠١ ص
(٦٧)
٢٠٢ ص
(٦٨)
٢٠٣ ص
(٦٩)
٢٠٤ ص
(٧٠)
٢٠٥ ص
(٧١)
٢٠٦ ص
(٧٢)
٢٠٧ ص
(٧٣)
٢٠٨ ص
(٧٤)
٢٠٩ ص
(٧٥)
٢١٠ ص
(٧٦)
٢١١ ص
(٧٧)
٢١٢ ص
(٧٨)
٢١٣ ص
(٧٩)
١٤٥ ص
(٨٠)
٢١٤ ص
(٨١)
٢١٥ ص
(٨٢)
٢١٦ ص
(٨٣)
٢١٧ ص
(٨٤)
٢١٨ ص
(٨٥)
٢١٩ ص
(٨٦)
٢٢٠ ص
(٨٧)
٢٢١ ص
(٨٨)
٢٢٢ ص
(٨٩)
٢٢٣ ص
(٩٠)
٢٢٤ ص
(٩١)
١٧٥ ص
(٩٢)
٢٢٥ ص
(٩٣)
٢٢٦ ص
(٩٤)
٢٢٧ ص
(٩٥)
٢٢٨ ص
(٩٦)
٢٢٩ ص
(٩٧)
٢٠٧ ص
(٩٨)
٢٦٠ ص
(٩٩)
٢٦١ ص
(١٠٠)
٢٦٢ ص
(١٠١)
٢٦٣ ص
(١٠٢)
٢٦٤ ص
(١٠٣)
٢٦٥ ص
(١٠٤)
٢٦٦ ص
(١٠٥)
٢٦٧ ص
(١٠٦)
٢٢٧ ص
(١٠٧)
٢٦٨ ص
(١٠٨)
٢٦٩ ص
(١٠٩)
٢٨٠ ص
(١١٠)
٢٨١ ص
(١١١)
٢٨٢ ص
(١١٢)
٢٨٣ ص
(١١٣)
٢٨٤ ص
(١١٤)
٢٨٥ ص
(١١٥)
٢٨٦ ص
(١١٦)
٢٨٧ ص
(١١٧)
٢٥٧ ص
(١١٨)
٢٨٨ ص
(١١٩)
٢٨٩ ص
(١٢٠)
٩٠٠ ص
(١٢١)
٩٠١ ص
(١٢٢)
٢٩١ ص
(١٢٣)
٩٠٢ ص
(١٢٤)
٩٠٣ ص
(١٢٥)
٩٠٤ ص
(١٢٦)
٩٠٥ ص
(١٢٧)
٩٠٦ ص
(١٢٨)
٩٠٧ ص
(١٢٩)
٩٠٨ ص
(١٣٠)
٩٠٩ ص
(١٣١)
٩١٠ ص
(١٣٢)
٩١١ ص
(١٣٣)
٩١٢ ص
(١٣٤)
٩١٣ ص
(١٣٥)
٩١٤ ص
(١٣٦)
٩١٥ ص
(١٣٧)
٩١٦ ص
(١٣٨)
٩١٧ ص
(١٣٩)
٩١٨ ص
(١٤٠)
٩١٩ ص
(١٤١)
٩٢٠ ص
(١٤٢)
٩٢١ ص
(١٤٣)
٩٢٢ ص
(١٤٤)
٩٢٣ ص
(١٤٥)
٩٢٤ ص
(١٤٦)
٩٢٥ ص
(١٤٧)
٣٢٧ ص
(١٤٨)
٩٢٦ ص
(١٤٩)
٩٢٧ ص
(١٥٠)
٩٢٨ ص
(١٥١)
٩٢٩ ص
(١٥٢)
٩٣٠ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ٣٣٧

هو القدرة على تحمل المسؤولية، وإنجاز المهمات الموكلة إليه..

وقد أشار ابن عباس إلى إنجازات علي (عليه السلام) في الخندق وفي بدر، حيث تأخرت الأشياخ، وأشار أيضاً إلى قبوله دين الله وسبقه إليه، حيث تلكأ الأشياخ، بل كانوا في موقع المناوئ والمحارب.

وهذا يدل على أنه (عليه السلام) كان مع الحق في عقله، وفكره، وقلبه. ومعه في جهاده وحركته في الحياة..

أما الأشياخ فلم يكونوا كذلك، لا في فكرهم وعقلهم وقلبهم، ولا في جهادهم وحركتهم، ولذلك كان (عليه السلام) أحق منهم بهذا الأمر..

وهذا هو ما ضايق عمر بن الخطاب، وأغضبه، حتى اضطر ابن عباس للسكوت..

٨ ـ يبدو أن عمر كان يعيش أزمة من نتائج ما جرى بين العباس، وعلي (عليه السلام) من جهة، وبين أبي بكر من جهة أخرى، ولم يكن قادراً على تجاوزها أو نسيانها، مما يدل على أن النتيجة كانت ضد توجهاته، وأن أبا بكر فشل في مواجهة حجة العباس وعلي (عليه السلام).

ويبدو أن هذه الحادثة تركت آثاراً بالغة في وعي الناس للحقيقة، لم يكن يحب عمر وحزبه أن تكون.. ولم يكن يرغب في تكرار مثل هذه الأمور.. ولذلك ذكر ابن عباس بها في هذه المناسبة..

٩ ـ إن عمر لم يكن يريد التفريط بعلاقته بابن عباس خصوصاً في هذا الظرف الذي يتهيأ فيه لاتخاذ قرارات حاسمة، ومصيرية بالنسبة لكل ما يخطط له، فكان بحاجة دائماً إلى استنكاه الأجواء التي تحيط بعلي (عليه