الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٧ ص
(٢)
٤١ ص
(٣)
٨٥ ص
(٤)
١١٧ ص
(٥)
١٤٥ ص
(٦)
١٧٥ ص
(٧)
٢٠٧ ص
(٨)
٢٢٧ ص
(٩)
٢٥٧ ص
(١٠)
٢٩١ ص
(١١)
٣٢٧ ص
(١٢)
٧ ص
(١٣)
٩ ص
(١٤)
١٤ ص
(١٥)
١٦ ص
(١٦)
١٧ ص
(١٧)
٢٠ ص
(١٨)
٢١ ص
(١٩)
٢٢ ص
(٢٠)
٢٦ ص
(٢١)
٢٨ ص
(٢٢)
٩٠ ص
(٢٣)
٩١ ص
(٢٤)
٩٢ ص
(٢٥)
٩٣ ص
(٢٦)
٩٤ ص
(٢٧)
٤١ ص
(٢٨)
٩٥ ص
(٢٩)
٩٦ ص
(٣٠)
٩٧ ص
(٣١)
٩٨ ص
(٣٢)
٩٩ ص
(٣٣)
١٤٠ ص
(٣٤)
١٤١ ص
(٣٥)
١٤٢ ص
(٣٦)
١٤٣ ص
(٣٧)
١٤٤ ص
(٣٨)
١٤٥ ص
(٣٩)
١٤٦ ص
(٤٠)
١٤٧ ص
(٤١)
١٤٨ ص
(٤٢)
١٤٩ ص
(٤٣)
١٦٠ ص
(٤٤)
١٦١ ص
(٤٥)
١٦٢ ص
(٤٦)
١٦٣ ص
(٤٧)
١٦٤ ص
(٤٨)
٨٥ ص
(٤٩)
١٦٥ ص
(٥٠)
١٦٦ ص
(٥١)
١٦٧ ص
(٥٢)
١٦٨ ص
(٥٣)
١٦٩ ص
(٥٤)
١٧٠ ص
(٥٥)
١٧١ ص
(٥٦)
١٧٢ ص
(٥٧)
١٧٣ ص
(٥٨)
١٧٤ ص
(٥٩)
١٧٥ ص
(٦٠)
١١٧ ص
(٦١)
١٧٦ ص
(٦٢)
١٧٧ ص
(٦٣)
١٧٨ ص
(٦٤)
١٧٩ ص
(٦٥)
٢٠٠ ص
(٦٦)
٢٠١ ص
(٦٧)
٢٠٢ ص
(٦٨)
٢٠٣ ص
(٦٩)
٢٠٤ ص
(٧٠)
٢٠٥ ص
(٧١)
٢٠٦ ص
(٧٢)
٢٠٧ ص
(٧٣)
٢٠٨ ص
(٧٤)
٢٠٩ ص
(٧٥)
٢١٠ ص
(٧٦)
٢١١ ص
(٧٧)
٢١٢ ص
(٧٨)
٢١٣ ص
(٧٩)
١٤٥ ص
(٨٠)
٢١٤ ص
(٨١)
٢١٥ ص
(٨٢)
٢١٦ ص
(٨٣)
٢١٧ ص
(٨٤)
٢١٨ ص
(٨٥)
٢١٩ ص
(٨٦)
٢٢٠ ص
(٨٧)
٢٢١ ص
(٨٨)
٢٢٢ ص
(٨٩)
٢٢٣ ص
(٩٠)
٢٢٤ ص
(٩١)
١٧٥ ص
(٩٢)
٢٢٥ ص
(٩٣)
٢٢٦ ص
(٩٤)
٢٢٧ ص
(٩٥)
٢٢٨ ص
(٩٦)
٢٢٩ ص
(٩٧)
٢٠٧ ص
(٩٨)
٢٦٠ ص
(٩٩)
٢٦١ ص
(١٠٠)
٢٦٢ ص
(١٠١)
٢٦٣ ص
(١٠٢)
٢٦٤ ص
(١٠٣)
٢٦٥ ص
(١٠٤)
٢٦٦ ص
(١٠٥)
٢٦٧ ص
(١٠٦)
٢٢٧ ص
(١٠٧)
٢٦٨ ص
(١٠٨)
٢٦٩ ص
(١٠٩)
٢٨٠ ص
(١١٠)
٢٨١ ص
(١١١)
٢٨٢ ص
(١١٢)
٢٨٣ ص
(١١٣)
٢٨٤ ص
(١١٤)
٢٨٥ ص
(١١٥)
٢٨٦ ص
(١١٦)
٢٨٧ ص
(١١٧)
٢٥٧ ص
(١١٨)
٢٨٨ ص
(١١٩)
٢٨٩ ص
(١٢٠)
٩٠٠ ص
(١٢١)
٩٠١ ص
(١٢٢)
٢٩١ ص
(١٢٣)
٩٠٢ ص
(١٢٤)
٩٠٣ ص
(١٢٥)
٩٠٤ ص
(١٢٦)
٩٠٥ ص
(١٢٧)
٩٠٦ ص
(١٢٨)
٩٠٧ ص
(١٢٩)
٩٠٨ ص
(١٣٠)
٩٠٩ ص
(١٣١)
٩١٠ ص
(١٣٢)
٩١١ ص
(١٣٣)
٩١٢ ص
(١٣٤)
٩١٣ ص
(١٣٥)
٩١٤ ص
(١٣٦)
٩١٥ ص
(١٣٧)
٩١٦ ص
(١٣٨)
٩١٧ ص
(١٣٩)
٩١٨ ص
(١٤٠)
٩١٩ ص
(١٤١)
٩٢٠ ص
(١٤٢)
٩٢١ ص
(١٤٣)
٩٢٢ ص
(١٤٤)
٩٢٣ ص
(١٤٥)
٩٢٤ ص
(١٤٦)
٩٢٥ ص
(١٤٧)
٣٢٧ ص
(١٤٨)
٩٢٦ ص
(١٤٩)
٩٢٧ ص
(١٥٠)
٩٢٨ ص
(١٥١)
٩٢٩ ص
(١٥٢)
٩٣٠ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ١٦٢

ج: دخل عليه معاوية وعليه حلة خضراء، فنظر إليه الصحابة. فلما رأى ذلك قام إليه وجعل يضربه بالدرة، فلما كف عنه سألوه عن السبب فقال: ما رأيت إلا خيراً، وما بلغني إلا خير، ولكن رأيته ـ وأشار بيده إلى فوق ـ فأردت أن أضع منه ما شمخ[١].

د: وقد شرب ابنه عبد الرحمان الخمر بمصر، فجلده عمرو بن العاص الحد، ثم قدم به أخوه على أبيه عمر، وكان عبد الرحمان مريضاً لا يستطيع المشي لمرضه وإعيائه، فأصر أبوه على أن يجلده الحد مرة أخرى، رغم وساطة ابن عوف، وشهادة أخيه عبد الله بأنه قد جلد في مصر.. فأخذته السياط.

وجعل يصيح: أنا مريض، وأنت ـ والله ـ قاتلي، فجلده حتى استوفى الحد، وحبسه بعده شهراً، فمات[٢].


[١] راجع: البداية والنهاية ج٨ ص١٣٤ وتاريخ مدينة دمشق ج٥٩ ص١١٥ وسير أعلام النبلاء ج٣ ص١٣٤ والإصابة ج٣ ص٤٣٤ و (ط دار الكتب العلمية) ج٦ ص١٢٢ والغدير ج٦ ص١٥٨.

[٢] راجع: شرح نهج البلاغة ج١٢ ص١٠٥ و ١٠٦ وسيرة عمر بن الخطاب لابن الجوزي ص١٧٠ و (ط أخرى) ص٢٠٧ والسنن الكبرى للبيهقي ج٨ ص٣١٢ وتاريخ بغداد ج٥ ص٤٥٥ وإرشاد الساري ج٩ ص٤٣٩ والإستيعاب (مطبوع مع الإصابة) ج٢ ص٣٩٤ وعن الرياض النضرة ج٢ ص٣٠١ والعقد الفريد ج٦ ص٢٦٥ والنص والإجتهاد ص٣٦٧ وراجع: تاريخ اللأمم والملوك في حوادث سنة ١٣ والكامل لابن الأثير ج٢ ص٢٠٧ والبداية والنهاية ج٧ ص٤٨.