الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام)
(١)
٧ ص
(٢)
٤١ ص
(٣)
٨٥ ص
(٤)
١١٧ ص
(٥)
١٤٥ ص
(٦)
١٧٥ ص
(٧)
٢٠٧ ص
(٨)
٢٢٧ ص
(٩)
٢٥٧ ص
(١٠)
٢٩١ ص
(١١)
٣٢٧ ص
(١٢)
٧ ص
(١٣)
٩ ص
(١٤)
١٤ ص
(١٥)
١٦ ص
(١٦)
١٧ ص
(١٧)
٢٠ ص
(١٨)
٢١ ص
(١٩)
٢٢ ص
(٢٠)
٢٦ ص
(٢١)
٢٨ ص
(٢٢)
٩٠ ص
(٢٣)
٩١ ص
(٢٤)
٩٢ ص
(٢٥)
٩٣ ص
(٢٦)
٩٤ ص
(٢٧)
٤١ ص
(٢٨)
٩٥ ص
(٢٩)
٩٦ ص
(٣٠)
٩٧ ص
(٣١)
٩٨ ص
(٣٢)
٩٩ ص
(٣٣)
١٤٠ ص
(٣٤)
١٤١ ص
(٣٥)
١٤٢ ص
(٣٦)
١٤٣ ص
(٣٧)
١٤٤ ص
(٣٨)
١٤٥ ص
(٣٩)
١٤٦ ص
(٤٠)
١٤٧ ص
(٤١)
١٤٨ ص
(٤٢)
١٤٩ ص
(٤٣)
١٦٠ ص
(٤٤)
١٦١ ص
(٤٥)
١٦٢ ص
(٤٦)
١٦٣ ص
(٤٧)
١٦٤ ص
(٤٨)
٨٥ ص
(٤٩)
١٦٥ ص
(٥٠)
١٦٦ ص
(٥١)
١٦٧ ص
(٥٢)
١٦٨ ص
(٥٣)
١٦٩ ص
(٥٤)
١٧٠ ص
(٥٥)
١٧١ ص
(٥٦)
١٧٢ ص
(٥٧)
١٧٣ ص
(٥٨)
١٧٤ ص
(٥٩)
١٧٥ ص
(٦٠)
١١٧ ص
(٦١)
١٧٦ ص
(٦٢)
١٧٧ ص
(٦٣)
١٧٨ ص
(٦٤)
١٧٩ ص
(٦٥)
٢٠٠ ص
(٦٦)
٢٠١ ص
(٦٧)
٢٠٢ ص
(٦٨)
٢٠٣ ص
(٦٩)
٢٠٤ ص
(٧٠)
٢٠٥ ص
(٧١)
٢٠٦ ص
(٧٢)
٢٠٧ ص
(٧٣)
٢٠٨ ص
(٧٤)
٢٠٩ ص
(٧٥)
٢١٠ ص
(٧٦)
٢١١ ص
(٧٧)
٢١٢ ص
(٧٨)
٢١٣ ص
(٧٩)
١٤٥ ص
(٨٠)
٢١٤ ص
(٨١)
٢١٥ ص
(٨٢)
٢١٦ ص
(٨٣)
٢١٧ ص
(٨٤)
٢١٨ ص
(٨٥)
٢١٩ ص
(٨٦)
٢٢٠ ص
(٨٧)
٢٢١ ص
(٨٨)
٢٢٢ ص
(٨٩)
٢٢٣ ص
(٩٠)
٢٢٤ ص
(٩١)
١٧٥ ص
(٩٢)
٢٢٥ ص
(٩٣)
٢٢٦ ص
(٩٤)
٢٢٧ ص
(٩٥)
٢٢٨ ص
(٩٦)
٢٢٩ ص
(٩٧)
٢٠٧ ص
(٩٨)
٢٦٠ ص
(٩٩)
٢٦١ ص
(١٠٠)
٢٦٢ ص
(١٠١)
٢٦٣ ص
(١٠٢)
٢٦٤ ص
(١٠٣)
٢٦٥ ص
(١٠٤)
٢٦٦ ص
(١٠٥)
٢٦٧ ص
(١٠٦)
٢٢٧ ص
(١٠٧)
٢٦٨ ص
(١٠٨)
٢٦٩ ص
(١٠٩)
٢٨٠ ص
(١١٠)
٢٨١ ص
(١١١)
٢٨٢ ص
(١١٢)
٢٨٣ ص
(١١٣)
٢٨٤ ص
(١١٤)
٢٨٥ ص
(١١٥)
٢٨٦ ص
(١١٦)
٢٨٧ ص
(١١٧)
٢٥٧ ص
(١١٨)
٢٨٨ ص
(١١٩)
٢٨٩ ص
(١٢٠)
٩٠٠ ص
(١٢١)
٩٠١ ص
(١٢٢)
٢٩١ ص
(١٢٣)
٩٠٢ ص
(١٢٤)
٩٠٣ ص
(١٢٥)
٩٠٤ ص
(١٢٦)
٩٠٥ ص
(١٢٧)
٩٠٦ ص
(١٢٨)
٩٠٧ ص
(١٢٩)
٩٠٨ ص
(١٣٠)
٩٠٩ ص
(١٣١)
٩١٠ ص
(١٣٢)
٩١١ ص
(١٣٣)
٩١٢ ص
(١٣٤)
٩١٣ ص
(١٣٥)
٩١٤ ص
(١٣٦)
٩١٥ ص
(١٣٧)
٩١٦ ص
(١٣٨)
٩١٧ ص
(١٣٩)
٩١٨ ص
(١٤٠)
٩١٩ ص
(١٤١)
٩٢٠ ص
(١٤٢)
٩٢١ ص
(١٤٣)
٩٢٢ ص
(١٤٤)
٩٢٣ ص
(١٤٥)
٩٢٤ ص
(١٤٦)
٩٢٥ ص
(١٤٧)
٣٢٧ ص
(١٤٨)
٩٢٦ ص
(١٤٩)
٩٢٧ ص
(١٥٠)
٩٢٨ ص
(١٥١)
٩٢٩ ص
(١٥٢)
٩٣٠ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص

الصحيح من سيرة الإمام علي (عليه السلام) - العاملي، جعفر مرتضى - الصفحة ١٢١

أبو لؤلؤة يتهدد عمر بن الخطاب:

وذكروا: أن أبا لؤلؤة شكا مولاه المغيرة بن شعبة إلى عمر بن الخطاب، أنه قد وظف عليه مئة درهم في كل شهر، وهو لا يقدر عليها.

فأرسل عمر إلى المغيرة، فدعاه، وأوصاه بغلامه، وقال: اتق الله عز وجل، ولا تكلفه ما لا يطيق، وإن كان كافراً.

ثم شكاه ثانية، فقال له عمر: إني قد أوصيته بك، فاتق الله عز وجل، وأطع مولاك.

قال: فسكت أبو لؤلؤة، ولم يقل شيئاً.

ثم قال له عمر: أي الأعمال تحسن؟!

فقال: أحسن كل عمل يعمله الناس، وأحسن ما أعمل أنقر الأرحية.

فقال عمر: فلو اتخذت لنا رحى اليد، فإنا محتاجون إليها.

فقال له أبو لؤلؤة: أفعل ذلك يا أمير المؤمنين، لأتخذنّ لك رحى يسمع بها أهل المشرق والمغرب.

ثم انصرف أبو لؤلؤة، فانصرف عمر إلى أصحابه، فقال: إنه تهددني هذا العلج وتوعدني، وقد رأيت الشر في وجهه، والله بالغ أمره..[١].


[١] الفتوح لابن أعثم ج٢ ص٨٣ و ٨٤ و (ط دار الأضواء) ج٢ ص٣٢٤ وراجع: خلاصة عبقات الأنوار ج٣ ص٣٣٦ وتاريخ الأمم والملوك ج٣ ص٢٦٣ والكامل في التاريخ ج٣ ص٤٩ والمصنف لابن أبي شيبـة ج٨ ص٥٨٠ وكنز = = العمال ج١٢ ص٦٨١ و ٦٩١ والعبر وديوان المبتدأ والخبر ج٢ ق٢ ص١٢٤ والطبقات الكبرى لابن سعد ج٣ ص٢٥٠ و (ط دار صادر) ج٣ ص٣٤٥ وعمدة القاري ج١٦ ص٢١٠ وتاريخ مدينة دمشق ج٤٤ ص٤١٣ وفتح الباري ج٧ ص٥٠ وشرح نهج البلاغة للمعتزلي ج١٢ ص١٨٥ وتاريخ الإسلام للذهبي ج٣ ص٢٧٧.