پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٠ - راه نجات اين است

جالب اين كه كسانى كه به مخالفت با آن حضرت برخاستند نيز از اين دو گروه خارج نبودند گروهى خوارج افراطى و گروهى شاميانى كه در تفريط قرار گرفته و هرگز آن امام بزرگ را نشناختند.

سپس به ويژگيهاى اين جاده ميانه معتدل و مستقيم پرداخته، مى‌فرمايد:

«قرآن مجيد كتاب جاويدان الهى و آثار نبوّت در همين مسير و بر همين طريق است و نيز راه ورود به سنّت پيامبر (ص) از همين جاست و پايان كار نيز به آن منتهى مى‌شود» (عليها باقي الكتاب و آثار النّبوّة، و منها منفذ السّنّة، و اليها مصير العاقبة).

در مورد جمله (عليها باقى الكتاب) دو تفسير بيان شده: نخست اين كه منظور قرآن مجيد است كه يك كتاب باقى و جاودانى است و معارف و قوانين و احكام تنها در آن است و جز در آن در جاى ديگر پيدا نمى‌شود.

ديگر اين كه منظور از كتاب جاويدان وجود امام معصوم است كه حافظ «كتاب اللّه» و مطابق حديث معروف «ثقلين» هميشه در كنار قرآن بوده و همواره خواهد بود. ولى معنى اوّل مناسبتر به نظر مى‌رسد. به خصوص اين كه آثار نبوّت كه بعد از آن ذكر شده قابل تفسير به آثار باقيمانده نزد امامان نيز مى‌باشد.

در اين جا احتمالات ديگرى نيز داده شده كه بعيد به نظر مى‌رسد.

منظور از جمله «منها منفذ السّنّة» (با توجه به اين كه منفذ به معنى دريچه و راه عبور نور و يا مطلق راه عبور است) اين است كه تنها از طريق جاده معتدل و ميانه مى‌توان به سنّت پيامبر اسلام (ص) پى برد و به محتواى دعوت او آشنا گشت، بنا بر اين تفاوت اين چهار جمله روشن مى‌شود.

نخست مى‌فرمايد: كتاب جاويدان الهى بر اين جادّه قرار گرفته، سپس مى‌گويد: آثار و دلايل و نشانه‌هاى نبوّت و اعجاز پيامبر (ص) در همين جادّه است و آن گاه مى‌افزايد: راه ورود به سنّت و تعليمات آن حضرت نيز از همين جاست و سرانجام مى‌فرمايد: براى رسيدن به سر منزل مقصود نيز بايد از همين‌