پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢ - لقبها و منصبهاى اجتماعى سيّد رضى

سيّد رضى و شعر

سيّد رضى در شعر نيز داراى شهرت عظيمى است. البته هرگز شعر چيزى بر عظمت او نمى‌افزايد و ليكن با اين حال آن مقدار كه شعر گفته است، نشانگر توانمندى وى در سرودن شعر است. سيّد رضى در حالى كه هنوز به ده سالگى نرسيده بود قصيده‌اى غرّاء سروده كه در آن نسب عالى خود را بازگو مى‌كند.

بسيارى از دانشمندان وى را شاعرترين فرد قريش مى‌دانند. خطيب بغدادى در تاريخ خود مى‌گويد:

از محمّد بن عبد اللّه كاتب شنيدم كه نزد يكى از بزرگان به نام «ابو الحسين بن محفوظ» گفته بود:

من از گروهى از دانشمندان ادبيات شنيدم كه مى‌گفتند: سيّد رضى زبردست‌ترين شاعر قريش است. «ابن محفوظ» در پاسخ گفت: آرى اين سخن درست است، سپس افزود: در ميان قريش كسانى بودند كه خوب شعر مى‌گفتند امّا شعر آنان اندك بود، ولى كسى كه هم زيبا شعر گفته و هم زياد، جز سيّد رضى كسى نبوده است.

لقب‌ها و منصب‌هاى اجتماعى سيّد رضى‌

بهاء الدّوله ديلمى در سال ٣٨٨ سيّد رضى را به «شريف اجلّ» ملقب گردانيد و در سال ٣٩٢ لقب «ذو المنقبتين» گرفت و در سال ٣٩٨ به «رضى ذو الحسبين» ملقّب گرديد و در سال ٤٠١ بهاء الدوله فرمان داد در همه سخنرانى‌ها و مكاتبات از سيّد رضى با لقب «شريف اجلّ» نام ببرند.

سيّد رضى در سال ٣٨٠ در حالى كه بيش از ٢١ سال نداشت توسط «الطائع‌