پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٧ - ترجمه

بخش سيزدهم‌

الى ان بعث اللّه سبحانه محمّدا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لانجاز عدته و اتمام نبوّته ماخوذا على النبيّين ميثاقه مشهورة سماته، كريما ميلاده، و اهل الارض يومئذ ملل متفرّقة و اهواء منتشرة و طرائق متشتّتة، بين مشبّه للّه بخلقه او ملحد فى اسمه او مشير الى غيره، فهداهم به من الضّلالة و انقذهم بمكانه من الجهالة. ثمّ اختار سبحانه لمحمّد صلّى اللّه عليه و سلّم لقائه، و رضى له ما عنده، و اكرمه عن دار الدّنيا و رغب به عن مقام البلوى، فقبضه اليه كريما صلّى اللّه عليه و آله، و خلّف فيكم ما خلّفت الانبياء فى اممها اذ لم يتركوهم هملا بغير طريق واضح و لا علم قائم.

ترجمه‌

(اين وضع همچنان ادامه داشت) تا اين كه خداوند سبحان محمّد رسول اللّه (ص) را براى وفاى به عهد خويش و كامل كردن نبوّتش مبعوث كرد. اين در حالى بود كه از همه پيامبران، پيمان در باره او گرفته شده بود (كه به او ايمان بياورند و بشارت ظهورش را به پيروان خويش بدهند) و در حالى كه نشانه‌هايش مشهود و ميلادش ارزنده بود و در آن روز مردم زمين، داراى مذاهب پراكنده و افكار ضدّ و نقيض و راهها و عقايد پراكنده بودند: گروهى خدا را به مخلوقاتش تشبيه مى‌كردند و گروهى نام او را بر بتها مى‌نهادند و بعضى به غير او اشاره و دعوت مى‌نمودند، امّا خداوند آنها را به وسيله آن حضرت از گمراهى رهايى بخشيد و با وجود پر بركتش، آنان را از جهالت نجات داد.

سپس خداوند سبحان، لقاى خويش را براى محمّد انتخاب كرد و آنچه را نزد خود