پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤ - انگيزه اصلى تأليف اين كتاب

بررسى كنم. آن ايام متوجّه شدم كه نهج البلاغه چيزى فراتر از آن است كه ما فكر مى‌كنيم و در باره آن مى‌انديشيم.

خود را با دريايى از علم و دانش رو به رو ديدم كه با مهمترين مسائل زندگى انسان در تمام ابعاد معنوى و مادى سروكار دارد، دريايى مواج و خروشان، كه گوهرهايش را همراه امواجش به ساحل فرو مى‌پاشد و ساحل نشينان خود را غرق در انواع مواهب معنوى و مادّى مى‌كند، ولى غواصان تلاشگر سهم بيشترى دارند.

آن روز فهميدم چقدر محرومند كسانى كه با داشتن چنين گنجينه‌اى گرانبها از آن بيخبرند، و دست به سوى ديگران دراز كرده و آنچه خود دارند از بيگانه تمنّا مى‌كنند! از امتيازات عجيب نهج البلاغه اين است كه همانند منبع اصليش قرآن مجيد على رغم كهنه و فرسوده شدن مكتبهاى فكرى و سياسى و اخلاقى با گذشت زمان، بيانات و تحليلها و منطقش چنان تازه و شاداب است كه گويى همين امروز، و براى امروز و فردا، از زبان مولا امير مؤمنان على (ع) تراوش كرده است.

سزاوار است عاشقان حقيقت، پويندگان راه معرفة اللّه و جويندگان راه و رسم بهتر زيستن، همه روز در كنار آرامگاه عالم بزرگوار سيّد رضى (گرد آورنده نهج البلاغه) حاضر شوند و در برابر او سر تعظيم فرود آورند و بر روانش درود بفرستند كه اثرى چنين گرانبها و بى‌بديل از كلمات مولا على (ع) را جمع‌آورى كرده و در اختيار ما مسلمانان بلكه در اختيار جامعه بشرى قرار داده است.

در باره نهج البلاغه هر چند بگوييم كم است و به يقين اداى حقّ آن براى ما غير ممكن مى‌باشد، بهتر آن است كه اين سخن را رها كرده به سراغ مطلب ديگرى كه هدف اصلى تحرير اين سطور بوده است، برويم و آن اين كه:

در طول تاريخ اسلام شروح متعدّدى بر نهج البلاغه نوشته شده، و علماى عاليقدرى چه در گذشته و چه در عصر ما براى تبيين و تفسير و كشف گنجينه‌هاى آن كوشيده‌اند و خدمات پرارزشى انجام داده‌اند، ولى انصاف اين است كه‌