پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩ - استادان سيّد رضى

استادان سيّد رضى‌

علامه امينى نام چهارده تن را به عنوان استاد سيّد رضى ذكر مى‌كند كه از آن ميان مى‌توان به افراد زير اشاره كرد:

١- ابو سعيد حسن بن عبد اللّه بن مرزبان نحوى، معروف به سيرافى متوفاى ٣٦٨. سيّد رضى در حالى كه سنّش به ده سال نرسيده بود نزد وى نحو آموخت.

٢- ابو على حسن بن احمد فارسى، نحوى معروف، متوفاى ٣٧٧.

٣- هاون بن موسى.

٤- ابو يحيى عبد الرحيم بن محمّد، معروف به «ابن نباته» خطيب زبردست و معروف، متوفاى ٣٩٤.

٥- قاضى عبد الجبار، از علماى معروف شافعى معتزلى.

٦- كه در واقع بزرگترين استاد سيّد رضى است. فقيه، محدّث و متكلم بزرگ شيعى، شيخ مفيد است كه داستان شاگردى سيّد رضى و برادرش سيّد مرتضى نزد وى شنيدنى است.

مؤلف كتاب «الدرجات الرفيعه» مى‌گويد: شيخ مفيد شبى در خواب ديد حضرت زهرا (س) دست دو فرزند كوچكش، حسن و حسين (ع) را گرفته و وارد مسجد كرخ (يكى از محلّه‌هاى قديمى بغداد) شد و آنها را به وى سپرد و گفت: به اين دو فرزندم فقه بياموز! (و قالت له: علّمهما الفقه).

شيخ مفيد شگفت زده از خواب برخاست، چون صبح شد، مطابق معمول به آن مسجد رفت مدّتى نگذشته بود كه ديد فاطمه مادر پاك و پارساى سيّد رضى همراه با خدمتكاران خويش وارد مسجد شد. در حالى كه فرزندان كوچكش سيّد رضى و سيّد مرتضى را به همراه داشت، شيخ مفيد تا آنان را ديد از جا برخاست و به فاطمه سلام كرد. فاطمه رو به شيخ كرد و گفت: