پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٣ - شرح و تفسير

بخش دوّم‌

فان اقل يقولوا: حرص على الملك، و ان اسكت يقولوا: جزع من الموت! هيهات بعد اللّتيّا و الّتى! و اللّه لابن ابى طالب آنس بالموت من الطّفل بثدى امّه، بل اندمجت على مكنون علم لو بحت به لاضطربتم اضطراب الارشية فى الطّوىّ البعيدة.

ترجمه‌

اگر (در باره خلافت و شايستگيهايم و وضعيّت پيامبر در اين زمينه نسبت به من) سخن بگويم مى‌گويند: او نسبت به حكومت بر مردم حريص است! و اگر سكوت كنم مى‌گويند:

از مرگ مى‌ترسد! عجيب است بعد از آن همه حوادث گوناگون (آن همه رشادتهايى كه در غزوات اسلامى از من ديده يا شنيده‌اند چگونه ممكن است مرا به ترس از مرگ نسبت دهند) به خدا سوگند انس و علاقه فرزند ابو طالب به مرگ و شهادت از علاقه طفل شيرخوار به پستان مادرش بيشتر است! (من اگر سكوت مى‌كنم) به خاطر آن است كه اسرارى در درون دارم كه اگر آنها را اظهار كنم شما همچون طنابها در چاههاى عميق به لرزه در مى‌آييد!

شرح و تفسير

با اين بهانه‌جويان چه بايد كرد؟!

امام (ع) در بخش دوّم اين خطبه اشاره به بهانه‌جوييها و ايرادهاى ضدّ و نقيض ناآگاهان و حسودان مى‌كند و مى‌گويد: هر موضعى كه من در برابر امر خلافت‌