پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٩ - ٤- منظور از آسمانهاى هفتگانه چيست؟

آيات ديگر قرآن چنين بر مى‌آيد كه آنچه را ما از ستارگان ثابت و سيّار و كهكشانها مى‌بينيم همه مربوط به مجموعه آسمان اوّل است.

بنا بر اين در ماوراى اين مجموعه عظيم، شش مجموعه عظيم ديگر كه شش آسمان را تشكيل مى‌دهد وجود دارد كه از دسترس علم انسان تاكنون بيرون مانده است.

آيه ششم سوره «صافات» گواهى بر اين معنى است: «إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ»، ما آسمان پايين را (يا آسمان نزديك را) با ستارگان زينت بخشيديم».

همين معنى در آيه ١٢ سوره «فصّلت» آمده است: «وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ»، ما آسمان پايين‌تر را با چراغهاى ستارگان زينت بخشيديم».

و در آيه ٥ سوره «ملك» مى‌خوانيم: «وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ».

جالب اين كه مرحوم «علامه مجلسى» نيز در بحار الانوار اين تفسير را به عنوان يك احتمال كه به فكر او خطور كرده است يا به تعبير امروز برداشتى كه از آيات و روايات داشته، ذكر نموده است. [١] درست است كه ابزارهاى علمى امروز، هنوز پرده از اين عوالم ششگانه برنداشته، ولى در واقع هيچ دليلى بر نفى آن از نظر علوم روز نيز وجود ندارد و شايد در آينده راز اين معمّا گشوده شود، بلكه از كشفيّات بعضى از دانشمندان فلكى چنين بر مى‌آيد كه شبحهايى از دور در باره وجود عوالم ديگر به چشم مى‌خورد مثلا در بعضى از مجله‌هاى فضايى از قول رصدخانه معروف «پالومار» چنين آمده است: با دوربين رصدخانه «پالومار» ميليونها كهكشان جديد كشف شده كه بعضى از آنها هزار ميليون سال نورى با ما فاصله دارد.

ولى بعد از فاصله هزار ميليون سال نورى فضاى عظيم و مهيب و تاريكى به چشم مى‌خورد كه هيچ چيز در آن ديده نمى‌شود. امّا بدون ترديد در آن فضاى مهيب‌

[١] بحار الانوار، جلد ٥٥، صفحه ٧٨.