پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٣ - ترجمه

بخش دوّم‌

ا فامرهم اللّه سبحانه بالاختلاف فاطاعوه! ام نهاهم عنه فعصوه! ام انزل اللّه سبحانه دينا ناقصا فاستعان بهم على اتمامه! ام كانوا شركاء له، فلهم ان يقولوا، و عليه ان يرضى؟ ام انزل اللّه سبحانه دينا تامّا فقصّر الرّسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عن تبليغه و ادائه، و اللّه سبحانه يقول: «ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْ‌ءٍ» و فيه تبيان لكلّ شي‌ء، و ذكر انّ الكتاب يصدّق بعضه بعضا، و انّه لا اختلاف فيه فقال سبحانه:

«وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً».

ترجمه‌

(چگونه ممكن است اين همه آراى ضدّ و نقيض در مسأله واحد، حكم خداوند باشد!) آيا خداوند سبحان به آنها دستور اختلاف و پراكندگى داده است و آنها اطاعت فرمان او كرده‌اند! يا اين كه آنها را از اختلاف بر حذر داشته و آنها عصيان نموده‌اند! يا اين كه دين ناقصى نازل كرده و در تكميل آن از آنها كمك خواسته است! يا اين كه آنها شريكهاى خدايند و حق دارند بگويند (و حكم صادر كنند و قانون بنويسند) و بر خداوند لازم است رضايت دهد! يا اين كه خداوند سبحان دين كاملى نازل كرده، ولى پيامبر در تبليغ و اداى آن كوتاهى نموده است! حال آن كه خداوند سبحان مى‌فرمايد: «ما چيزى در قرآن فروگذار نكرديم» و «در قرآن بيان همه چيز آمده است» و نيز فرموده: «بخشهاى قرآن يكديگر را تصديق و تأييد مى‌كنند» و هيچ گونه اختلافى در آن راه ندارد» (تا مايه اختلاف آرا شود، چگونه ممكن است در قرآن اختلافى باشد در حالى كه) خداوند سبحان‌