پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - ٣- جاذبه فوق العاده نهج البلاغه

او دستور مى‌دهد كه شخصا بدون وساطت ديگران، وضع آنها را در سراسر كشور اسلام زير نظر بگيرد و اجازه دخالت در باره آنها را به كس ديگر ندهد، به طور مداوم از آنها سركشى كند تا مشكلات همگى با سرپنجه عدالت گشوده شود.

نه تنها در اين جا بلكه در همه جا و به هر مناسبت على (ع) در باره آنها سفارش مى‌دهد، توصيه مى‌كند و فرياد مى‌زند.

٢- نهج البلاغه همه جا در مسير آزادى انسان از زنجير اسارت هوا و هوس كه او را به ذلّت و بدبختى مى‌كشاند و همچنين اسارت ستمگران خودكامه و طبقات مرفّه پرتوقّع گام بر مى‌دارد و از هر فرصتى براى اين هدف مقدّس استفاده مى‌كند و هشدار مى‌دهد كه هر جا نعمتهاى فراوانى روى هم انباشته شده است، حقوق از دست رفته‌اى در كنار آن به چشم مى‌خورد! [١] امام (ع) هشدار مى‌دهد كه در بازگرداندن روح آزادى و مساوات و عدالت كمترين انعطافى نبايد نشان داد بلكه اصولا مقام والاى حكومت را در درجه نخست براى همين امر پذيرفته است‌ [٢] و آن كس كه گمان مى‌برد على (ع) روى اين موضوع معامله‌اى خواهد كرد، سخت در اشتباه است و على (ع) را نشناخته است. [٣] ٣- جذبه‌هاى عرفانى نهج البلاغه به گونه‌اى است كه ارواح تشنه را با زلال خود آن چنان سيراب و مست مى‌كند كه نشئه شراب طهورش از تمام ذرات وجود آدمى آشكار مى‌گردد! هنگامى كه سخن از شناسايى خدا و جاذبه صفات جمال و جلال اوست گفتارش چنان اوج مى‌گيرد كه خواننده احساس مى‌كند بر بال و پر فرشتگان سوار

[١] امام على صداى عدالت انسانيّت، جلد ٣، صفحه ١٧٧.

[٢] خطبه شقشقيّه (خطبه ٣).

[٣] نامه به عثمان بن حنيف (نامه ٤٥).