٦١٤.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش و خويشاوندانت زمينى را به بخشش وا مگذار ، و مبادا در تو طمع كنند با بستن پيمانى كه همسايگان را زيان برساند در بهره آب، يا كارى مشترك كه رنج آن را بر عهده ديگران نهند. پس گوارايى اش براى آنان باشد نه تو و عيب آن در دنيا و آخرت ، بر تو مانَد. وحق را از آنِ هر كه باشد ، بر عهده دار ، نزديك يا دور ، و در اين باره ، شكيبا باش و اين شكيبايى را به حساب خداوند بگذار ، هر چند اين رفتار ، با خويشاوندان و اطرافيانت باشد ، و عاقبت آن را در نظر بگير با دشوارى هايى كه برايت آورَد؛ چرا كه پايان آن ، پسنديده است. [١]

٦١٥.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش بپرهيز از خودكامگى در آنچه مردم ، در آن يكسان اند ؛ و بپرهيز از غفلت در آنچه بدان توجّه شود ، از آنچه در ديده ها نمايان است؛ چرا كه آنچه به ناروا گرفته باشى ، به ديگران برگردد و به زودى ، پرده كارها از پيش ديده ات برداشته شود و داد ستمديده را از تو بستانند. [٢]

٦١٦.امام على عليه السلام ـ درباره عثمان ـ : در كوتاه سخن ، روش او را براى شما بگويم: او به استبداد و خودكامگى فرمان مى رانْد و اين ، سبب تباهى كارها شد . و شما بى تابى كرديد و آن هم ناستوده بود . و خداوند را حكمى است كه واقع شود بر خودكامه و ناشكيبا. [٣]

١٠ / ٢ ـ ٥

ضايع كردن اصول و مبانى

٦١٧.امام على عليه السلام : استدلال شود بر پشت كردن حكومت ها به چهار چيز: ضايع

[١] نهج البلاغة : نامه ٥٣ ، تحف العقول : ١٤٤ .[٢] نهج البلاغة : نامه ٥٣ ، تحف العقول : ١٤٧ ، عيون الحكم والمواعظ : ١٠٠ / ٢٢٩٦ .[٣] نهج البلاغة : خطبه ٣٠ .