٢٨٤.مكارم الأخلاق ـ به نقل از عقيل بن عبد الرحمان خ عمّه ام همسر عقيل پسر ابو طالب بود. بر على عليه السلام در كوفه وارد شد و او بر پالان پاره الاغى نشسته بود. گويد: در اين هنگام ، همسر على عليه السلام از قبيله بنى تميم ، داخل شد. به وى گفتم: واى بر تو! خانه ات پُر است از وسايل و امير مؤمنان ، بر پالان پاره الاغى نشسته است؟! زن گفت: مرا سرزنش منما. به خدا سوگند ، هر چه را مى بيند و به چشمش ناآشناست ، مى گيرد و در بيت المال قرار مى دهد. [١]

٢٨٥.فضائل الصحابة ـ به نقل از اَعمش ـ : على عليه السلام [ به ديگران] صبحانه و شام مى داد و خود از آنچه از مدينه برايش مى آوردند ، مصرف مى كرد. [٢]

٢٨٦.الغارات ـ به نقل از بكر بن عيسى ـ : على عليه السلام مى فرمود: «اى كوفيان! اگر از پيش شما بيرون رفتم بجز با مركب، بار سفر و غلامم ، پس من خيانت پيشه ام!» . هزينه زندگى اش را از محصولات او در مدينه از منطقه يَنْبُع مى آوردند. [٣]

٢٨٧.الجمل ـ به نقل از ابو مِخْنَف لوط بن يحيى ، از هنگامى كه امير مؤمنان ، تصميم گرفت به سوى كوفه برود ، در ميان بصريان به پا خاست و فرمود: «اى مردمان بصره! از چه مى خواهيد بر من خُرده گيريد؟» . به لباس و ردايش اشاره كرد و فرمود: «به خدا سوگند ، اين دو از نخ ريسى همسرم است . از چه مى خواهيد بر من خُرده گيريد اى بصريان؟»، و اشاره كرد به كيسه اى كه در دستش بود و خرجى اش در آن قرار داشت . آن گاه فرمود: «به خدا سوگند ، اين ، از محصولات من در مدينه است. پس اگر از نزد شما بيرون روم و بيش از آنچه مى بينيد با من باشد ، پس نزد خداوند ، از خيانتكارانم» . [٤]

[١] مكارم الأخلاق : ١ / ٢٨٦ / ٨٩٤ ، مناقب آل أبى طالب : ٢ / ٩٧ .[٢] فضائل الصحابة : ١ / ٥٣٦ / ٨٩٢ ، حلية الأولياء : ١ / ٨٢ ، الرياض النضرة : ٣ / ٢٢١ .[٣] الغارات : ١ / ٦٨ ، شرح نهج البلاغة : ٢ / ٢٠٠ . نيز ، ر . ك : مناقب آل أبى طالب : ٢ / ٩٨ .[٤] الجمل : ٤٢٢ ، مناقب آل أبى طالب : ٢ / ٩٨ .