سياست نامه امام علي (ع) - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٦

٢٤٩.امام على عليه السلام : در كوفه كسى نيست ، جز آن كه از رفاه برخوردار است . پايين ترينِ مردمان كوفه از نظر جايگاه [ اقتصادى ، چنان است كه] نان گندم مى خورَد و در سايه مى نشيند و از آب فرات مى نوشد. [١]

٢٥٠.تهذيب الأحكام ـ به نقل از محمد بن ابى حمزه، از پيرمردى نابينا كه گدايى مى كرد، عبور كرد. امير مؤمنان پرسيد: «اين كيست؟». گفتند: اى امير مؤمنان! نصرانى است . [ راوى ]گويد: امير مؤمنان فرمود: «او را به كار گرفتيد تا آن جا كه پير و ناتوان شد و [ اكنون] از او دريغ مى كنيد؟ بر او از بيت المال ، انفاق كنيد» . [٢]

٥ / ١٢

حمايت از طبقه هاى پايين جامعه

٢٥١.امام على عليه السلام ـ از نامه اش به قثم بن عبا در آنچه از اموال خدا نزد تو گرد آمده است ، بنگر . پس آنها را در اختيار عائله مندان و گرسنگان ، كه نزديك تواند ، قرار ده [ و تلاش كن] كه به دست نيازمندان و تهى دستان برسد ، و آنچه باقى ماند ، به سوى ما بفرست تا در ميان آنها كه نزد مايند ، قسمت كنيم. [٣]

٢٥٢.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش پس خدا را ، خدا را در طبقه پايين دست از مردم! آنان كه چاره اى ندارند از تنگ دستان و نيازمندان و بينوايان و زمينگيران ، كه در ميان آنان ، افراد قانع و مستمندان سؤال كننده هست ؛ و پاس دار حقّى را كه خداوند براى آنان، نگهبانى اش را به تو سپرده است؛ و بخشى از بيت المال را به آنان اختصاص ده و بخشى از غلّه زمين هايى را كه صاحبانش كوچ كرده يا مرده اند ، به آنان ببخش؛ چرا كه دوردستان آنان را همان حقّى است كه براى