٦٣.امام على عليه السلام ـ در نخستين سخنرانى اش پس مى هراسم كه در سستى به سر ببريد و بر من ، جز تلاش وكوشش، چيزى نيست . آگاه باشيد! نيكانِ خاندان من و پاكيزگان تبارِ من ، در كوچكى ، بردبارترينِ مردم و در بزرگى ، داناترين آنان اند . آگاه باشيد! ما خاندانى هستيم كه از دانش الهى ، علم آموختيم و به فرمان او حكم مى رانيم و به سخنِ راست پايبنديم . اگر از ما پيروى كنيد ، با بينايى ما راه يابيد ، و اگر چنين نكنيد ، خداوند ، شما را با دستان ما نابود سازد . بيرق حق به همراه ماست . آن كه در پى آن آيد ، [ به ما] رسد و آن كه از آن بازمانَد ، نابود گردد . آگاه باشيد! به واسطه ما نقص و كاستى مؤمنان ، جبران شود و به سبب ما گردنبند خوارى از گردن هاى شما كنار رود . [ هدايت] با ما آغاز شود و نه شما ، و با ما ختم شود نه شما . [١]

٦٤.امام على عليه السلام ـ از سخنرانى اش در مدينه ب آنچه مى گويم ، بر عهده مى گيرم و خود ، بدان ضامنم . آن كه از عقوبت هاى مقابل ديدگانش عبرت گيرد ، تقوا او را از فرو افتادن در شبهه ها نگه دارد . بدانيد كه آزمون شما مانند روزى كه خداوند ، پيامبرش را برانگيخت ، بازگشته است . سوگند به كسى كه او را به حق برانگيخت ، به هم در خواهيد آميخت و غربال مى شويد و زير و رو خواهيد شد ، مانند آنچه در ديگ ، بالا و پايين رود ، تا اين كه پايينى ها رو آيند و بالايى ها پايين روند ؛ گروهى كه واپس مانده اند ، پيش برانند و آنان كه پيش افتاده بودند ، واپس مانند . به خدا سوگند ، سخنى را نپوشاندم و دروغى بر زبان نراندم . از اين موقعيت و چنين روزى آگاهم كرده اند . هان ، اى مردم! خطاكارى ها چون اسبان چموش اند كه خطاكاران ، بر آن سوار شده و عنان گشاده اند تا سوار خود را به آتش درافكنند . هان اى مردم! پرهيزگارى، مركب هايى است رام كه پرهيزگاران ، بر آن سوار شده،

[١] الإرشاد : ١ / ٢٣٩ ، نثر الدرّ : ١ / ٢٧٠ ، البيان والتبيين : ٢ / ٥٠ ، العقد الفريد : ٣ / ١١٩ .