٥٩٠.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش دادِ خدا و مردم را از خود و خويشاوندان نزديك خويش و آن كس از شهروندان كه دوست مى دارى ، بستان ، وگرنه ستم مى كنى؛ و آن كه بر بندگان خدا ستم ورزد ، بجز بندگان ، خداوند نيز خصم او باشد ؛ و آن كه خدا با او دشمنى كند ، دليل او را نپذيرد و با خدا سرِ جنگ دارد ، تا آن گاه كه بميرد يا توبه كند؛ و هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن ، نعمت خدا را دگرگون نسازد و كيفر او را نزديك نيارد، كه خداوند ، شنواى دعاى ستمديدگان است و در كمين ستمكاران. [٢]

٥٩١.امام على عليه السلام ـ به زياد بن ابيه ـ : عدالتْ پيشه ساز و از بيداد و ستم بپرهيز؛ چرا كه بيداد، به آوارگى وا دارد و ستم، شمشير به ميان آرد . [٣]

٥٩٢.امام على عليه السلام : هيچ پادشاهى نيست كه خداوند ، به وى نيرو و نعمت ارزانى دارد و او آن را در ستم بر بندگان ، به كار گيرد؛ مگر آن كه بر خداوند است كه آن را از او باز ستاند. نمى بينى كه خداوند فرموده است: إِنَّ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ؛ [٤] در حقيقتْ خداوند ، حال قومى را تغيير نمى دهد تا آنان حال خود را تغيير دهند » . [٥]

٥٩٣.امام على عليه السلام : در ستم پيشگى ، [سبب] نابودى قدرت است. [٦]

[١] غرر الحكم : ٨٧٤٠ .[٢] نهج البلاغة : نامه ٥٣ ، تحف العقول : ١٢٧ . نيز ، ر . ك : دعائم الإسلام : ١ / ٣٥٤ .[٣] نهج البلاغة : حكمت ٤٧٦ . نيز ، ر . ك : روضة الواعظين : ٥١١ .[٤] رعد ، آيه ١١ .[٥] إرشاد القلوب : ٦٨ .[٦] غرر الحكم : ٦٥١٢ ، عيون الحكم والمواعظ : ٣٥٥ / ٦٠٢٤ .