٢٩٣.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به ابن عباس ـ فرستاده ات نزد من آمد. آنچه را پس از بازگشت من ، از مردم بصره ديده اى و يا شنيده اى ، گزارش كردى. من حال آنان را برايت باز مى گويم. آنان ، [ دو دسته اند :] گروهى هستند كه خواسته اى دارند و رسيدن بدان را آرزو مى كنند ؛ و گروهى كه از كيفرى مى هراسند. پس تو رغبت كنندگان را با عدالت ورزى و انصاف و نيكى كردن ، اميدوار ساز. [١]

٢٩٤.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش بايد دوست داشتنى ترين كارها برايت ميانه آنها در حق باشد ، و فراگيرترين آنها در عدالت ، و جامع ترين آنها در خشنودسازى شهروندان. به درستى كه برترين چشم روشنى زمامداران ، به پاداشتن عدالت در شهرهاست و آشكار شدن دوستى ميان شهروندان . [٢]

٢٩٥.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به اسود بن قط پس

[١] وقعة صفّين : ١٠٥ ، نثر الدرّ : ١ / ٣٢٢ .[٢] نهج البلاغة : نامه ٥٣ ، تحف العقول : ١٢٨ و ١٣٣ . نيز ، ر . ك : دعائم الإسلام: ١ / ٣٥٥ و ٣٥٨ .