٤٧٧.دعائم الاسلام: نبرد، سلاحش را بيفكند. خداوند عز و جل به هنگام ياد كردِ نماز خوف فرمود: «وَلْيَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ؛ و اسلحه هايشان را برگيرند» و فرمود: «وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَ حِدَةً؛ [١] آنان كه كفر ورزيدند، دوست مى دارند كه شما از اسلحه ها و وسايلتان غفلت ورزيد كه ناگهان به شما هجوم آورند». پس برترين كار براى آنان كه در جهاد به سر مى برند، اين است كه اسلحه را به هيچ روى، از خود جدا مسازند. [٢]

ر . ك : دانشنامه امير المؤمنين : ج ٧ ، ص ١٠٠ (شهادت محمّد بن ابى بكر) و ص ١٠٤ (اندوه امام) .

د ـ بهره گيرى از فرصت ها

٤٧٨.امام على عليه السلام ـ در توصيف نبرد ـ : آن كه فرصتى را از سوى دشمن ديد ، هجوم بَرَد و فرصت را غنيمت داند، [ البته] پس از محكم ساختن جايگاه خود؛ و هرگاه خواسته اش را [ از هجوم ]برآورد، به جايگاهش برگردد. [٣]

٤٧٩.وقعة صفّين: [ در جنگ صفّين]، احنف بن قيس سعدى رو آورد و گفت: اى مردم عراق! به خدا سوگند، با اين مسئله، گردن خميده تر از امروز ، برخورد نخواهيد كرد. اينان، پرده هاى حيا را از برابر شما برگرفتند و براى دين، نبرد نمى كنند، و استقامت نمى كنند، مگر از روى شرم. پس به پيش رويد. گفتند: اگر امروز بتازيم، ديروز هم به پيش تاختيم. اى امير مؤمنان! شما چه مى گويى؟

[١] نساء ، آيه ١٠٢ .[٢] دعائم الإسلام : ١ / ٣٧١ .[٣] همان : ٣٧٢ .