سياست نامه امام علي (ع) - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٥

٢٠٦.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به مأموران ما بدانيد كه تنها آنچه از خوبى ها پيش فرستيد ، از آنِ شماست؛ و جز آن، هر چه فرستيد، دوست مى داريد كه ميان شما و آن، فاصله اى دراز باشد. خداوند، شما را از خود پروا مى دهد و او نسبت به بندگانش، كريم و مهربان است. به درستى كه در آنچه كوتاهى كرديد، زيانش بر شماست، و آنچه از شما خواسته شده ، اندك است، و پاداش خداوند، بزرگ . و اگر در ستم و تجاوز كه از آن نهى شده، كيفرى كه از آن ترسيده شود ، نبود، در پرهيز از آن ، آن قدر ثواب هست كه بهانه اى براى كنارگذاردن نباشد . مهربانى كنيد تا با شما مهربانى شود، بندگان خدا را شكنجه مكنيد و بر آنان، بيش از توان، تكليف ردذ٧ئ اوا مداريد. براى مردم، از خود انصاف به خرج دهيد ، و نسبت به برآوردن نيازمندى هاى مردم، شكيبايى كنيد؛ چرا كه شما گنجينه داران شهروندان هستيد. براى خود، دربان مگيريد و كسى را از دستيابى به نيازمندى هايش، باز مداريد تا حاجتش را به سوى شما آورد. كسى را جاى كسى ديگر، مگيريد، مگر ضامن را به جاى آن كه ضمانت كرده؛ و در رفاه و آسايش [زندگى] خود را ، به شكيبايى وا داريد؛ و از عقب انداختن كارها و كنار نهادن خوبى ها بپرهيزيد كه در آن، پشيمانى است. والسلام! [١]

٢٠٧.الكافى ـ به نقل از مهاجر، از مردى از قبيله ثقيف على بن ابى طالب عليه السلام ، مرا بر [ ماليات ]منطقه بانقيا [٢] و آبادى اى در منطقه كوفه، به كار گرفت و در برابر مردم، به من گفت: «به ماليات ها بنگر و در آن، تلاش كن. درهمى را فرو مگذار و هرگاه خواستى بدان جا روى، نزد من آى». [ گويد:] نزد او رفتم. به من گفت: «به درستى كه آنچه از من شنيدى، نيرنگى بود. مبادا مسلمان يا يهودى و يا مسيحى را براى درهمى ماليات، كتك بزنى يا آن كه چارپايانِ كار را براى [گرفتن] ماليات، به فروش رسانى؛ چرا كه ما مأموريم كه زيادى را از آنها بستانيم». [٣]