سياست نامه امام علي (ع) - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨١

٤٩٥.امام صادق عليه السلام : گردد» بود . و شعار روز حديبيه، «بدانيد كه نفرين خدا بر ستمگران باد!» بود . و شعار روز خيبر، يعنى روز قموص، [١] «اى على، بر آنان از روى بزرگى ببخش!» بود . و شعار روز فتح [ مكّه]، «ما بندگان خداييم، حقيقتاً حقيقتاً!» بود . و شعار روز [ نبرد] تبوك، «يا احد! يا صمد!» بود . و شعار روز [ نبرد] بنى ملوح، «بميران ، بميران!» بود . و شعار روز صفّين، «اى پيروزى الهى!» بود . و شعار حسين عليه السلام ، «يا محمّد!» بود . و شعار ما «يا محمد!» است. [٢]

٤٩٦.شرح نهج البلاغة ـ به نقل از سلام بن سويد، از ام اين ، آيه پيروزى است. [ سلام گويد :] «اللّه اكبر!»، شعار على عليه السلام بود كه در جنگ ها آن را بر زبان مى آورد و آن گاه يورش مى برد، و به خدا سوگند، هركس را كه از او پيروى مى كرد يا با او دشمنى مى كرد، بر آبگاه مرگ مى رسانْد. [٣]

٤٩٧.وقعة صفّين ـ به نقل از تميم ـ : على عليه السلام هرگاه به سوى پيكار حركت مى كرد ، به هنگام سوار شدن، نام خدا را بر زبان مى آورد ... آن گاه مى گفت: «اللّه اكبر ، اللّه اكبر! خدايى جز خداى يگانه نيست و خدا بزرگ تر است! اى خدا! اى يگانه! اى بى نياز! اى پروردگار محمّد! به نام خداوند بخشنده مهربان! نيرو و توانى جز از خداى برترِ بزرگ نيست. ستايشْ خدايى را كه پروردگار جهانيان است؛ بخشايشگرِ مهربان و صاحب روز جزاست . [ بارالها! ]تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى جوييم! بار خدايا! نيرو و قدرت ستمگران را از ما باز دار!». اين، شعار على عليه السلام در