٣٦١.امام على عليه السلام ـ در پرهيز دادن از فتنه ها پس نمودارهاى فتنه و نشانه هاى بدعت مباشيد و آن را كه پيوند جماعت مسلمانان ، بدان استوار است و اركان اطاعت بر آن پايدار، بر خودْ لازم شماريد. [٢]

٣٦٢.امام على عليه السلام ـ از سخنش با خوارج ـ : با اكثريت ، هم داستان شويد، كه دست خدا همراه جماعت است ؛ و از تفرقه بپرهيزيد، كه آن كه از مردم جدا افتد ، بهره شيطان است ، چنان كه گوسفند دور مانده از گلّه ، نصيب گرگ است. [٣]

٣٦٣.امام على عليه السلام : مى بايد اسلام و متانتش شما را از ياغيگرى و ياوه گويى باز دارد و كلامتان يكى شود. بچسبيد به دين خدا كه جز آن ، از كسى پذيرفته نيست ، و [ بچسبيد ]به كلمه اخلاص كه سبب استوارى دين است. [٤]

٣٦٤.امام على عليه السلام : بپرهيزيد از دگرگونى در دين خدا، كه همراه جماعت بودن در حقّى كه آن را خوش نمى انگاريد ، بهتر است از پراكنده شدن به خاطر باطلى كه آن را دوست مى داريد! و همانا خداوند سبحان ، به كسى به خاطر جدايى خيرى نبخشيد ، نه از گذشتگان و نه از باقى ماندگان. [٥]

٣٦٥.امام على عليه السلام : به درستى كه شيطان ، راه هايش را بر شما هموار گردانَد و مى خواهد دينتان را بند بند ، بگسلد و پراكندگى را جايگزين پيوند سازد و با تفرقه ، فتنه و بحران را به شما بخشد. پس از دمدمه و وسوسه او روى برگردانيد. [٦]

٣٦٦.امام على عليه السلام : به خدا سوگند، امّتى پس از پيامبرش اختلاف نكند ، جز آن كه باطل ها بر حق هايش غالب گردد ، مگر آنچه خدا خواهد. [٧]

[١] نهج البلاغة : نامه ٧٨ ، بحار الأنوار : ٣٣ / ٣٠٤ / ٥٥٤ .[٢] نهج البلاغة : خطبه ١٥١ ، ينابيع المودّة : ٣ / ٣٧٢ / ٤ .[٣] نهج البلاغة : خطبه ١٢٧ ، عيون الحكم والمواعظ : ١٠١ / ٢٣١٢ ، بحار الأنوار : ٣٣ / ٣٧٣ / ٦٠٤ .[٤] شرح نهج البلاغة : ٤ / ٤٥ .[٥] نهج البلاغة : خطبه ١٧٦ ، بحار الأنوار : ٢ / ٣١٣ / ٧٦ ، ينابيع المودّة : ٣ / ٤٣٧ / ٩ .[٦] نهج البلاغة : خطبه ١٢١ .[٧] الأمالى ، مفيد : ٢٣٥ / ٥ ، الأمالى ، طوسى : ١١ / ١٣ ، وقعة صفّين : ٢٢٤ .