٣٢٤.امام على عليه السلام ـ از نامه اش به فرماندهان از بنده خدا على بن ابى طالب ، امير مؤمنان ، به مرزبانان . پس از حمد و ستايش خداوند؛ به درستى كه لازم است كه [ رفتار] زمامدار با مردمْ بر اثر به زيادتى مالى كه بدو رسد يا نعمتى به وى اختصاص يابد ، دگرگون نشود؛ و لازم است نعمت هايى كه خداوند نصيبش كرده، بر نزديكى او به مردم و مهربانى اش با برادران بيفزايد. [٢]

٣٢٥.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به كارگزارش ، فاصله ات را با مردم ، كم كن و درت را باز گذار و به حق ، توجّه كن. [٣]

٣٢٦.امام على عليه السلام : سه خصلت است كه در هريك از پيشوايان باشد ، شايسته است كه رهبرى باشد در امانتدارى [٤] ، نيرومند : آن هنگام كه به عدلْ حكم كند؛ و از شهروندانش پنهان نگردد ؛ و حكمِ كتاب خداوند متعال را درباره آشنا و بيگانه بر پاى دارد . [٥]

٦ / ٧

تاب آوردن در دشوارى هاى مردم

٣٢٧.امام على عليه السلام : آن كه بار هزينه[ هاى] مردم را برنتابد ، پس قدرت را براى

[١] وقعة صفّين : ١٠٨ ، بحار الأنوار : ٧٥ / ٣٥٥ / ٧٠ .[٢] نهج البلاغة : نامه ٥٠ ، وقعة صفّين : ١٠٧ ، الأمالى ، طوسى : ٢١٧ / ٣٨١ ، المعيار والموازنة : ١٠٣ .[٣] تاريخ اليعقوبى : ٢ / ٢٠٢ .[٤] در مصدر ، متن چنين است : «صلح أن يكون اماما اضطَلَع بأمانته» ليكن ظاهرا « ... اضطلع بامامته» صحيح تر باشد . در اين صورت ، ترجمه چنين مى شود : «شايسته است رهبرى باشد در امر رهبرى جامعه ، نيرومند» .[٥] كنز العمّال : ٥ / ٧٦٤ / ١٤٣١٥ .