٢٧٠.تاريخ دمشق ـ به نقل از عبداللّه بن ابى سفيان ـ خطبه بخواند كه بُردها را بر تن حسن و حسين عليهماالسلام ديد. فرستاده اى نزد من و حسن و حسين عليهماالسلامفرستاد و پرسيد: «اين بُردها چيست؟». عبد اللّه بن ابى سفيان گفت: زميندارى از زمينداران منطقه سواد ، براى من و حسين عليه السلام فرستاده است. مى گويد: آنها را گرفت و در بيت المال گذاشت. [١]

٢٧١.امام باقر عليه السلام : على عليه السلام در كوفه ، لباس هايى را ميان مردم تقسيم كرد و در ميان آنها پالتويى كلاهدار از جنس ابريشم بود. حسن عليه السلام ، آن را درخواست كرد ، ولى [ على عليه السلام ]امتناع ورزيد كه به وى بخشد و آن را ميان مسلمانان ، به قرعه گذارد و به جوانى همْدانى افتاد. جوان همدانى ، [لباس را پوشيد] و بازگشت . به وى گفتند: حسن عليه السلام ، آن را از پدرش درخواست كرد ، ولى به وى نداد. آن گاه همدانى آن را براى حسن عليه السلام فرستاد و او پذيرفت [٢] . [٣]

٥ / ١٥ ـ ٢

امّ كلثوم

٢٧٢.الاختصاص: براى على عليه السلام از بصره ، از غوّاصى دريا هديه اى آوردند كه قيمت آن معلوم نبود. دخترش امّ كلثوم به وى گفت: اى امير مؤمنان! آيا به عنوان

[١] تاريخ دمشق : «ترجمة الإمام على عليه السلام » ، تحقيق محمد باقر المحمودى (٣ / ١٨٢ / ١٢٢٣) .[٢] قرب الإسناد : ١٤٨ / ٥٣٧ ، بحار الأنوار : ٤١ / ١٠٤ / ٤ .[٣] امام على و حسن و حسين عليهم السلام همه معصوم اند و خطا و اشتباه، هيچ گاه از آنان سر نمى زند، همچنان كه كارهاى مخالف يكديگر انجام نمى دهند و يكديگر را تخطئه نمى كنند . از اين رو، اگر با روايتى مواجه شديم كه با عصمت آنان ناسازگار بود و توجيه عقلانى برنمى داشت، كنار گذارده مى شود . به نظر مى رسد اين روايت، جاى درنگ دارد، بويژه كه در سند ، بشر ابوالبخترى آمده است كه از لحاظ روايت ، فردى است ضعيف و روايت هايى كه به تنهايى نقل كرده، مردود است . البته مى توان توجيهى عمومى براى اين گونه روايات ارائه كرد كه درخواست سهم اضافى هدف اصلى نبوده، بلكه مى خواسته اند نمونه اعلاى حكومت اسلامى را عرضه بدارند و اين كه در اين حكومت، در مصرف بيت المال، هيچ كس را بر ديگرى امتيازى نيست، حتى براى امام حسن عليه السلام .