١٨٩.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش اينك سفارش مرا در حقّ بازرگانان و پيشه وران را بپذير و درباره آنان به نيكويى سفارش كن ؛ چه كسى كه مقيم باشد يا آن كه با مال خود، از اين سو به آن سو رود و با دست رنج خودْ سود كند، كه آنان، مايه هاى منفعت و پديدآورنده اسباب آسايش و راحتى اند، و آورنده آن، از جاهاى دوردست و دشوار ، در بيابان و دريا و دشت و كوهسار؛ جايى كه مردمان در آن جا گِرد نيايند و در رفتن بدان جا دليرى نكنند. اين بازرگانان، مردمى آرام اند كه از دشمنى آنان، هراسى نيست، و آشتى جويند كه از فتنه آنان، ترسى نيست. به كارهاى آنان، رسيدگى كن؛ چه در آن جايى باشند كه خود به سر مى برى و چه در شهرهاى ديگر. [٢]

١٩٠.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش آن گاه به بازرگانان و پيشه وران ، نيكى كن و آنان را به نيكويى درباره ديگران، سفارش نما؛ چه آن كه مقيم باشد يا آن كه با مال خود، از اين سو به آن سو رود و با دست رنج خودْ سود كند، كه آنان، مايه هاى منفعت و پديد آورنده اسباب آسايش و راحتى اند، و آورنده آن به شهرها از بيابان و دريا و دشت و كوهسارند؛ جايى كه مردمان در آن جا گِرد نيايند و در رفتن بدان جا دليرى نكنند، مانند كشورهاى دشمن تو كه صنعتگرانى دارند كه خداوند، آسايش را بر دستان آنان، جارى ساخته است. پس حرمت آنان را نگه دار ، و راه هايشان را امن ساز ، و حقوقشان را بستان؛ زيرا كه آنان، مردمى آرام اند كه از دشمنى آنان، هراسى نيست، و آشتى جويند كه از فتنه آنان، ترسى نيست. دوست داشتنى ترين كار برايشان، حفظ امنيت و اقتدار آنان است. پس به كارهاى آنان، رسيدگى كن؛ چه در آن جايى باشند كه خود به سر مى برى و چه در شهرهاى ديگر. [٣]

[١] الكافى : ٥ / ٣١٩ / ٥٩ ، من لا يحضره الفقيه : ٣ / ١٩٢ / ٣٧٢٢ ، عدّة الداعى : ٧٢ .[٢] نهج البلاغة : نامه ٥٣ .[٣] تحف العقول : ١٤٠ .