١٢٥.نهج البلاغه: دينار خريده اى و برايش سند نوشته اى و گواهانى بر آن گرفته اى». شريح گفت: همين طور است، اى اميرمؤمنان! [ راوى گويد:] خشم آلود به وى نگاه كرد و فرمود: «اى شريح! بدان كه به زودى كسى سراغت آيد كه در سندت ننگرد و از گواهانت نپرسد، تا اين كه تو را از خانه بيرون كرده ، به گور، تسليمت كند، برهنه از همه چيز. اى شريح! بنگر مبادا اين خانه را از ثروت ديگران خريده باشى يا پول آن را از غيرِ حلال به دست آورده باشى، كه در اين صورت ، در دنيا و آخرت ، زيان ديده اى. بدان اگر به هنگام خريد نزد من مى آمدى ، برايت سندى اين چنين مى نوشتم كه اين خانه را به يك درهم يا بيشتر نمى خريدى. آن سند ، چنين است: اين است آنچه را كه بنده اى خوار، از مرده اى كه او را براى كوچ حركت داده اند ، خريده است. از او خانه اى از خانه هاى فريب، خريده است، در كويى كه سپرى شوندگان و تباه شوندگان در آن جاى دارند. اين خانه، از چهار سو در اين چهار حد ، جاى گرفته است: حدّ نخست ، بدان جا كه آسيب ها و بلاها در كمين است؛ حدّ دوم، بدان جا كه مصيبت ها جايگزين است؛ حدّ سوم ، به هوسى كه تباه سازد؛ و حدّ چهارم، به شيطانى كه گمراه كند؛ و درِ خانه، به حدّ چهارم باز مى شود . اين فريفته آرزومند، [ اين خانه را] خريد از كسى كه اَجَل ، او را از جاى كنْد، به بهاى برون شدن از قناعتى كه مايه ارجمندى است و [ به بهاى] وارد شدن در ذلّت و خوارى. و چه زيانى كه اين مشترى از خريد خانه دريابد. بر ناآرام كننده تن هاى پادشاهان، و گيرنده جان هاى سركشان، و درهم ريزنده دولت فرعون هايى چون : كسرا، قيصر، تُبّع، حِمْيَر، و آن كس كه مال بر مال نهاد و