٩٦.حلية الأولياء ـ به نقل از عبد الواحد دمشقى ـ حَوشبِ خيرى، در جنگ صفّين، على عليه السلام را ندا داد و گفت: اى فرزند ابو طالب! از ما دست بردار. از تو مى خواهيم كه خداوند را در خون هاى ما و خودت منظور دارى. ما تو را با سرزمين عراق، رها مى كنيم و تو ما را با سرزمين شام، رها كن و خون مسلمانان را حفظ نما. على عليه السلام فرمود: «هرگز، اى فرزند اُمّ ظَليم! سوگند به خداوند، اگر براى سازش در دين خداوند، راهى مى جُستم، بدان عمل مى كردم و هزينه اش بر من آسان تر بود؛ ولى خداوند نمى پسندد كه پيروان قرآن، سازش و سكوت كنند، در حالى كه خداوند، معصيت مى شود». [١]

ر . ك : ص ٢٢٢ (قاطعيت در برابر كارگزاران) . ص ١٩٨ (كنار نهادن كارگزاران عثمان) .

٣ / ٥

برنامه ريزى و سازماندهى

٩٧.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش ... كار هرروز را در همان روز انجام بده؛ چرا كه هر روز، كار خود را دارد... از شتاب در كارهايى كه هنگام انجام دادن آن نرسيده، و از سستى در آن وقتى كه انجام دادنش ممكن گرديده ، يا اصرار بى جا به هنگامى كه ناشناخته و مبهم است، و يا سستى به هنگامى كه روشن و آشكار است، بپرهيز! هر كارى را در جاى آن بِنه و هر كارى را به هنگام آن ، بگزار. [٢]

٩٨.امام على عليه السلام ـ از نامه اش به سرپرستان خ بپرهيزيد از عقب انداختن كارها و كنارگذاردن خوبى ها؛ چرا كه در آن، پشيمانى است. [٣]

٩٩.امام على عليه السلام : ميوه چينِ پيش از [ فصل ] رسيدن ميوه ها، مانند كشاورزى

[١] حلية الأولياء : ١/٨٥ ، اُسد الغابة : ٢/٩٢/١٢٩٨ ، الاستيعاب : ١/٤٥٧/٥٩٩ .[٢] نهج البلاغة : نامه ٥٣ ، تحف العقول : ١٤٣ و ١٤٧ ، دعائم الإسلام : ١ / ٣٦٧ .[٣] وقعة صفّين : ١٠٨ ، بحار الأنوار : ٧٥ / ٣٥٥ / ٧٠ ، المعيار والموازنة : ١٢٣ .