٨.امام على عليه السلام ـ از سخنان وى هنگامى كه پس استقبال امورِ چند پهلو و رنگارنگ مى رويم . دل ها در آن ، بر جا نمى ماند و خِرَدها بر آن ، استوار نمى گردد . گستره زندگى را ابرهاى فتنه پوشانده است و راه روشن دگرگون شده است ؛ و بدانيد اگر من درخواستِ شما را پذيرفتم ، با شما چنان رفتار مى كنم كه [ خود] مى دانم و به سخنِ سخنسرايان و ملامتِ سرزنش كنندگان، گوش نمى دهم ، و اگر مرا واگذاريد ، همچون يكى از شمايم و شايد من براى كسى كه كار خود را بدو مى سپاريد ، بهتر از ديگران ، فرمانبُردار و شنوا باشم . من اگر وزير شما باشم ، بهتر است تا اميرِ شما باشم . [١]

٩.تاريخ الطبرى ـ به نقل از محمد بن حنفيه ـ : هنگام كشته شدن عثمان ، با پدرم بودم . وى برخاست و به منزل خود رفت . ياران پيامبر خدا نزد او آمدند و گفتند : اين مرد ، كشته شده و مردم را چاره اى از داشتن پيشوا نيست . ما امروز كسى را از تو سزاوارتر بر اين امر نمى دانيم كه سابقه دارتر [ در اسلام] و نزديك تر به پيامبر خدا باشد . پدرم فرمود : «چنين مكنيد! من [ براى شما] وزير باشم ، بهتر از آن است كه امير باشم» . مردم گفتند : نه ، به خدا سوگند ، كارى انجام ندهيم ، مگر آن كه با تو بيعت كنيم» . فرمود : «پس در مسجد ؛ چرا كه بيعت من با شما پنهانى نيست و جز با خشنودى مسلمانان ، صورت نگيرد» . [٢]

١٠.امام على عليه السلام ـ از سخنان وى در پاسخ طلحه به خداوند سوگند كه مرا نه در خلافت رغبتى بود ، و نه به فرمانروايى حاجتى ، امّا شما مرا بدان فرا خوانديد و بر آنْ وادارم ساختيد . پس از آن ، چون حكومت به من رو آورد ، به كتاب

[١] نهج البلاغة : خطبه ٩٢ ، مناقب آل أبى طالب : ٢ / ١١٠ .[٢] تاريخ الطبرى : ٤ / ٤٢٧ ، أنساب الأشراف : ٣ / ١١ .