انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٥٥ - نقش مأمون در تأسیس بیت الحکمة
کامل داشت. وِی اهل نِیشابور و از اِیرانِیان نصرانِی مذهب بود. پس از انتشار اسلام و توسعه سرزمِینهاِی اسلامِی، نصاراِیِیها که در نقاط مختلف جهان به صورت پراکنده و متفرق مِیزِیستند در شهر حِیره مجتمع گشتند و به عنوان «عباده» معروف شدند.
حنِین نِیز ِیکِی از آنان بود. وِی در ١٤٩ق تولد ِیافت و زبان سرِیانِی را در مِیهن خوِیش و زبان ِیونانِی را در اسکندرِیه فرا گرفت و براِی تحصِیل زبان عرب در بصره از اعاظم ادبا مانند: خلِیل بن احمد و غِیره استفادههاِی بلِیغ نمود و با امام نحو معروف سِیبوِیه همدرس بود. حتِی به زبان فارسِی هم آشناِیِی پِیدا کرد و پس از اکمال ادبِیات، به تحصِیل علم فصاحت و بلاغت پرداخت.
آنگاه به قصد تحصِیل طب به بغداد عزِیمت نمود. در اِین شهر در نزد ِیوحنا ابن ماسوِیه به علم طب شروع کرد ... و در نتِیجه، حنِین به زمره اطباِی مشهور بزرگ درآمد و بناِی افاده و استفاده با اطباِی نامدار زمان را گذارد و بر حسب اقتدار فوق العاده در زبانهاِی عربِی، ِیونانِی و سرِیانِی، به ترجمه کتب پزشکِی به عربِی آغاز کرد و از حُسن اتفاق در همِین اوان، مأمون خلِیفه زمان با کمال اشتِیاق از اِین کار استقبال مِینمود و مِیخواست که کتب علمِی و فنِی ِیونانِیان به زبان عرب نقل و ترجمه گردد.
کار حنِین در دربار خلِیفه، به اوج عزت و اقبال رسِید، تا آنجا که گوِیند به وزن هر کتابِی که ترجمه مِیکرد، از دربار خلِیفه زر به وِی عطا