جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦١٨ - تساوى پيامبر
گردند»[١]، قريش گفتند: هيچ خصلتى از خصلتهاى نيكو و خوب نازل نشده مگر اينكه على- ٧- را به آن توصيف نموده و سپس او را به پيامبرى از پيامبران الهى تشبيه كرده است. آنگاه خداى متعال آنان را بخاطر اين گفتار، مورد ملامت و سرزنش قرار داد.
(١) و همچنان كه خداوند تبارك و تعالى براى پيامبرش حضرت صالح- ٧- شترى از كوه بيرون آورد و براى آن شتر يك روز آشاميدن و براى قومش روزى ديگر بود، براى صالحترين مؤمنان على- ٧- جانشين رسول خدا- ٦- نيز يك بار پنجاه شتر يا چهل شتر و بار ديگر صد شتر از كوه ارسال داشت كه به واسطه آنها قرض پيامبر و وعده او را ادا نمود.
و نيز فرمود: «و اگر در آزار او به يك ديگر كمك كنند، پس خداوند دوست و ياور اوست و جبرئيل و صالح مؤمنان»[٢] و آن صالح مؤمنان، على بن أبي طالب- ٧- است. بنا بر آنچه راويان در تفاسير خود روايت كردهاند.
و خداوند براى پيامبرش حضرت محمّد- ٦- و براى جانشينانش- كه در معجزات آنان گذشت- شتر و آهو و گرگ و شير را به سخن در آورد همان طور كه براى انبيا و پيامبران قبل از او نيز چنين نمود.
و چاه زمزم در مكّه، در صدر اسلام، يك روز براى مسلمانان بود و يك روز براى كافران و پيامبر- ٦- از آن چاه براى مسلمانان به اندازه دو روز آب برمىداشت و مشركان يك روز در ميان- طبق روال گذشته- آب بر مىداشتند.
و همچنان كه خداى سبحان به حضرت يعقوب نوادهگانى از سلاله نسلش عطا كرد و همچنين مريم دختر عمران كه از دختران او بود و سپس فرمود: «و به او اسحاق و يعقوب را بخشيديم و در خاندانش پيامبرى و كتاب قرار داديم»[٣] و همچنين به پيامبرش حضرت محمّد- ٦- از صلبش، حضرت فاطمه
[١] سوره زخرف، آيه ٥٧.
[٢] سوره تحريم، آيه ٤.
[٣] سوره عنكبوت، آيه ٢٨.