جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦١٥ - تساوى پيامبر
نموديم[١].
(١) و همچنان كه خداوند متعال در وصف حضرت ادريس- ٧- فرمود: «و ما او را بالا برديم، جايگاهى بلند»[٢]، در توصيف حضرت محمّد- ٦- نيز فرمود: «نام نيكوى تو را برايت بلند ساختيم»[٣] كه نام و ياد او با ياد و نام خداى متعال در اذن و نماز ذكر مىشود. و در شب معراج پيامبر- ٦- تا سدرة المنتهى بالا رفت، در آنجا چيزهايى ديد كه هيچ بشرى تا به حال آن را مشاهده نكرده است.
و اگر ادريس پيامبر از غذاهاى بهشتى اطعام شده، پيامبر- ٦- بارها و بارها در دنيا از بهشت اطعام شده است. چنانچه سابقا آن را ياد نموديم[٤].
به پيامبر اكرم- ٦- گفتند چطور شما دو روز روزه مىگيرى بدون اينكه بين آنها افطار كنى؟ فرمود: من مثل هيچ يك از شما نيستم، پروردگارم مرا اطعام و سيراب مىنمايد.
و اگر حضرت نوح- ٧- مستجاب الدعوه بود، وقتى كه نفرين نمود، عرض كرد: «خدايا (اينك كه قوم من دست از كفر و سركشى برنمىدارند) از آنان كسى را بر روى زمين باقى نگذار»[٥] كه از آنان كسى باقى نماند مگر مؤمنان. به حضرت محمّد- ٦- نيز مانند آن داده شده است زمانى كه خداوند فرشته كوهها را به سوى او فرستاد و به او دستور داد كه هر چه محمّد- ٦- امر كرد از نابود كردن قومش، اطاعت كند. ولى حضرت رسول- ٦- در مقابل اذيّت آنان صبر اختيار كرد و با گريه و زارى و تضرع از خداوند، هدايت آنان را درخواست نمود. حضرت نوح- ٧- دلش به حال
[١] الخرائج و الجرائح: ١/ ١٥٠، حديث ٢٤٠.
[٢] سوره مريم، آيه ٥٧.
[٣] سوره انشراح، آيه ٤.
[٤] الخرائج و الجرائح: ٢/ ٥٢٨، حديث ٣. و ص ٥٣٢، حديث ٨ و ص ٥٣٤، حديث ٩ و ما بعدش.
[٥] سوره نوح، آيه ٢٦.