جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ١٠ - مقدمه مؤلف
خود را كسب مىكنند. و معجزه در عرف، (١) به چيزى مىگويند كه دلالت كند بر درستى گفتار صاحب معجزه. و اين كتاب را بيست باب قرار دادم [كه سيزده باب آن در معجزات پيامبر اكرم و دوازده امام- :- مىباشد]:
باب اوّل: معجزات رسول خدا حضرت محمّد- ٦- باب دوّم: معجزات امير المؤمنين على- :- باب سوم: معجزات حسن بن على- ٧- باب چهارم: معجزات حسين بن على- ٧- باب پنجم: معجزات على بن الحسين- ٧- باب ششم: معجزات امام محمّد بن على الباقر- ٧- باب هفتم: معجزات امام جعفر بن محمّد الصادق- ٧- باب هشتم: معجزات امام موسى بن جعفر الكاظم- ٧- باب نهم: معجزات امام على بن موسى الرضا- ٧- باب دهم: معجزات امام محمّد بن على التقى- ٧- باب يازدهم: معجزات امام على بن محمّد النقى- ٧- باب دوازدهم: معجزات امام حسن بن على الزكىّ العسكرى- ٧- باب سيزدهم: معجزات امام صاحب الزمان مهدى آل محمّد- ٧- [و هفت باب ديگر عبارتند از:] باب چهاردهم: در نشانهها و علامتهاى پيامبر و ائمه- :- كه شامل چهارده فصل است.
باب پانزدهم: در دلائل و نشانهها بر امامت دوازده امام معصوم- :- باب شانزدهم: معجزات كم نظير و شگفت انگيز ائمه- :- باب هفدهم: در مقايسه معجزات پيامبر و ائمه و معجزات پيامبران پيشين.
باب هجدهم: سر چشمه معجزات كه قرآن مجيد است.
باب نوزدهم: در فرق بين ترفند، نيرنگ و معجزه.
باب بيستم: در نشانهها و مرتبههاى خارق العاده ائمه- :-