جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٨٠٥ - نشانههاى ظهور حضرت مهدى(عج) از زبان امام باقر(ع)
و از سيف بن عميره روايت شده است كه ابو جعفر منصور گفت: ناگزير بايد منادى اى از آسمان به نام مردى از فرزندان ابو طالب ندا كند، من اين حديث را از ابو جعفر محمّد باقر- ٧- شنيدم[١].
(١) و امام باقر- ٧- فرمود: دو نشانه پيش از ظهور قائم- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- به وقوع مىپيوندد كه اين دو شاهدى هستند كه از زمان هبوط آدم به زمين تا آن زمان سابقه نداشته است: يكى اينكه خورشيد در نيمه ماه رمضان مىگيرد و ديگر اينكه ماه در آخر آن منخسف مىشود و در آن هنگام حساب اخترشناسان بهم مىخورد[٢].
و فرمود: پرچمهاى سياه كه از خراسان آمده در كوفه فرود مىآيند، وقتى «مهدى» ظهور مىكند آنان را طلبيده و بيعت مىكنند[٣].
و فرمود: گويا قائم- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- را در روز عاشورا مىبينم كه در ميان ركن و مقام ايستاده و دست جبرئيل روى دست اوست و مردم را به بيعت با خداوند دعوت مىكند، آنگاه زمين را پر از عدل و داد مىنمايد[٤].
و فرمود: هنگامى كه قائم وارد كوفه مىشود، هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه در آنجاست يا به آنجا مىرود[٥].
و امام باقر- ٧- به عمار دهنى فرمود: مدت بقا و توقف سفيانى را در ميان خود (وى از اهل كوفه بوده است) چقدر مىدانى! عرض كردم: نه ماه، به اندازه دوره باردارى زن.
فرمود: اى مردم كوفه! چه خوب دانا مىباشيد![٦] و همچنين روايت شده كه به
[١] كتاب غيبت شيخ طوسى: ص ٢٦٥. بحار: ٥٢/ ٢٨٨، حديث ٢٥.
[٢] كافى: ٨/ ٢١٢، حديث ٢٥٨. بحار: ٥٢/ ٢١٣، حديث ٦٧.
[٣] اثبات الهداه: ٧/ ٤١٢، حديث ٦٥. بحار: ٥٢/ ٢١٧، حديث ٧٧.
[٤] كتاب غيبت شيخ طوسى: ص ٢٧٤. بحار: ٥٢/ ٢٩٠، حديث ٣٠.
[٥] بحار: ٥٢/ ٣٣٠، حديث ٥١.
[٦] اثبات الهداه: ٧/ ٤١٤، حديث ٧٠. بحار: ٥٢/ ٢١٦، حديث ٧٤.