جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٧٢١ - سخنان منكرين نبوت و امامت
با آن كوهها و شهرها را انتقال داد.
اما اينكه مىگويند: قبولكنندگان معجزات پيامبران توانائيهاى مردم را امتحان نكردند تا آخر، پاسخش اين است و همچنين هيچ يك از منكرين پيامبران طبايع عالم را امتحان نكردهاند و نمىدانند در آن چيست تا بدانند كه تمام حيوانات از حلقشان مىميرند و هيچ حيوانى نيست كه نميرد و هميشه بماند و تغيير هم پيدا نكند و شايد در عالم آتشى هست كه نسوزاند؛ زيرا اگر قواى عالم را امتحان نكرده و به خواصّ و پنهانيهاى آن آگاه نشدند، لازم مىآيد تمام حقايق قلب شوند و باطل گردند.
(١)
سخنان منكرين نبوّت و امامت
(٢) بدان كه منكرين پيامبران دو گروه هستند: يك گروه ملحدين و دهريين و گروهى موحدين براهما. و ما فيلسوفان را هم از ملحدين و دهريين مىدانيم كه اجتماع كردند بر باطل كردن پيامبرى پيامبران و انكار معجزات آنان و تبديل آنها تصريحا يا تلويحا و گمان كردند تصحيح كار پيامبران منجر مىشود به اين كه كار و تأثير طبيعتها را باطل بدانيم كه اين هم نمىشود. و تمامى آنان در معجزات پيامبران و امامان اشكال كردهاند حتى اينكه گفتهاند در قرآن تناقض و اختلاف است و اخبارى يافتهاند كه مىگويند مخبرين اينها بر خلاف آن اخبار هستند.
از جمله آنهاست آيه: لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا[١]، آنگاه مىگويند: شما خود مىگوييد كه «يحيى بن زكريا» را يكى از پادشاهان كشت و سر پدرش زكريّا را با ارّه بريدند، علاوه خيلى از مؤمنينى داريم كه به دست كفار كشته شدند.
و نيز در قرآن آمده است: إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ[٢] در حالى كه عده زيادى از مردم ازدواج كردند ولى فقير ماندند و يا اصلا بر فقرشان افزوده شد.
[١] سوره نساء، آيه ١٤١.
[٢] سوره نور، آيه ٣٢.