جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٣٦ - مقايسه معجزات ابراهيم(ع) با معجزات ائمه(ع)
كه منافق مىخورد هستهاش تلخ بود. كه خداوند با اين وسيله چهره آنان را به آن پيامبر معرّفى نمود[١].
رسول خدا- ٦- نيز براى شخصى يهودى كه حقّى بر گردن مسلمانى داشت و قرار گذاشته بودند كه او (مسلمان) چند درخت خرما براى آن يهودى بكارد و به آن رسيدگى كند تا به رنگهاى مختلفى خرما بدهد، اين كار را انجام داد. رسول خدا- ٦- به على- ٧- دستور فرمود كه هسته خرما را به تعدادى كه آن مسلمان براى يهودى تعهد كرده بود، فراهم سازد (بياورد) آنگاه پيامبر- ٦- هستهاى را در دهان مباركش قرار مىداد و بعد به على- ٧- مىداد تا در زمين خاك كند. وقتى على- ٧- اوّلى را كاشت و مشغول دوّمى مىشد، اوّلى مىروئيد و سبز مىشد، تا بالاخره درختهاى خرما با رنگهاى مختلف از زرد گرفته تا قرمز و سفيد و سياه و غيره، به ثمر مىنشست. و پيامبر- ٦- به همراه على- ٧- لابلاى آنها قدم مىزدند كه نخلى به نخل ديگر ندا داد كه: اين رسول خدا- ٦- و اين هم وصى و جانشين اوست از آن پس آن نخل به «نخل صيحانيه» ناميده شد[٢].
و خيلى از فرزندان آنها يعنى ائمه معصومين- :- نيز وقتى با عدهاى از كنار درختى خشك مىگذشتند و دعا مىكردند، فورا آن درخت خشك برگ و ميوه مىداد و از آن مىخوردند كه قبلا گذشت.
(١)
مقايسه معجزات ابراهيم (ع) با معجزات ائمه (ع)
(٢) حضرت ابراهيم- على نبينا و ٧- مهمان را زياد دوست مىداشت و
[١] علل الشرائع شيخ صدوق: ٥٧٣، حديث ١ به اسنادش از امير المؤمنين- ٧- و او از رسول خدا- ٦- بحار الانوار: ١٤/ ٤٥٦، حديث ٨.
[٢] بحار: ١٧/ ٣٦٥، حديث ٧.