جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٦٠٨ - در معجزات اخلاقى امام جعفر صادق(ع)
او مىفرمود: علم ما ماندگار و نوشته شده است و در دلها ابقا مىگردد و در گوشها دميده مىشود و همانا جفر سرخ و جفر سفيد و مصحف فاطمه نزد ماست: و همانا جامعهاى كه در او هر چيزى هست كه مردم به آن احتياج دارند، نزد ماست.
پس از تفسير اينها بپرس. سپس فرمود: امّا «غابر»: علم به آينده است، و امّا «مزبور» علم به گذشته است. و امّا «نكت: در دلها» پس به معناى الهام است. و «نقر در گوشها» سخن ملائكه است كه ما كلام آنها را مىشنويم ولى خود آنان را نمىبينيم.
(١) امّا «جفر سرخ»: ظرفى است كه در آن سلاح رسول خدا- ٦- است كه باز و خارج نمىشود تا زمانى كه قائم ما اهل بيت- :- قيام كند.
امّا «جفر سفيد»: ظرفى است كه در آن تورات موسى و انجيل عيسى و زبور داود و كتابهاى اديان گذشته است.
و «مصحف فاطمه»: در آن علم به آنچه در آينده اتفاق مىافتد و نام كسانى كه حكمرانى مىكنند تا روز قيامت، وجود دارد.
اما «جامعه»: كتابى است كه طولش هفتاد ذراع است به املاى زبانى آن حضرت و دستخط على- ٧- است كه قسم به خدا! همه احتياجات مردم تا روز قيامت حتى جريمه خراش (زخم كوچك) و حتى جريمه يك تازيانه و نصف تازيانه در آن موجود مىباشد[١].
و فرمود: ألواح موسى و عصاى او نزد ماست و ما وارثان پيامبرانيم[٢]. حديث من حديث پدرم مىباشد و حديث پدرم حديث جدم و حديث جدم حديث على- ٧- و حديث على- ٧- حديث رسول خدا- ٦- و حديث او گفتار خداى عزّ و جلّ است[٣].
[١] احتجاج طبرسى: ٢/ ١٣٤. بحار: ٢٦/ ١٨، حديث ١.
[٢] بحار: ١/ ٥٣، حديث ١٤.
[٣] وسائل: ١٨/ ٥٨، حديث ٢٦. منية المريد: ص ٢٣٣.